Σύμφωνα με τη διάταξη της ΑΚ 211, δύο είναι οι ουσιώδεις προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν, προκειμένου να καταλογιστούν στον αντιπροσωπευόμενο οι έννομες συνέπειες από τη δικαιοπρακτική συμπεριφορά του αντιπροσώπου του. Πρώτον, η δήλωση βούλησης του αντιπροσώπου να γίνεται φανερά στο όνομα του αντιπροσωπευόμενου. Δεύτερον να υπάρχει σχετική εξουσία αντιπροσώπευσης, και, πιο συγκεκριμένα, στο πεδίο της εκούσιας αντιπροσώπευσης να υπάρχει πληρεξουσιότητα. Η έλλειψη της εξουσίας για αντιπροσώπευση (πληρεξουσιότητα) μπορεί να οφείλεται είτε γιατί μια τέτοια εξουσία δεν χορηγήθηκε ποτέ στον αντιπρόσωπο είτε γιατί αυτή που δόθηκε είναι για κάποιο λόγο άκυρη, όπως π.χ. όταν δεν τηρήθηκε ο απαιτούμενος τύπος κατ’ άρθρο 217 ΑΚ.
Σύμφωνα με τη διάταξη της ΑΚ 229, αν μία σύμβαση συνομολογήθηκε στο όνομα άλλου χωρίς την πληρεξουσιότητά του, το κύρος της εξαρτάται από την έγκριση του αντιπροσωπευόμενου. Η σύμβαση που καταρτίστηκε στο όνομα άλλου, χωρίς ο αντιπρόσωπος να έχει εξουσία για αντιπροσώπευση δεν έχει, καταρχήν, σύμφωνα με την ΑΚ 229, υποχρεωτική ισχύ για τον αντιπροσωπευόμενο. Αυτό, όμως, δε σημαίνει ότι η σύμβαση είναι άκυρη. Απλώς, πρόκειται για μία ατελή και μετέωρη σύμβαση, που δεν παράγει προσωρινά τα αποτελέσματά της, δημιουργείται, όμως, με την κατάρτισή της ορισμένη προσδοκία για την επέλευση των αποτελεσμάτων που σκοπήθηκαν με αυτή, αφού το κύρος της και η δεσμευτικότητά της απέναντι στον αντιπροσωπευόμενο εξαρτώνται από την έγκρισή του. Αυτός που εμφανίστηκε ως αντιπρόσωπος δε μπορεί πλέον να επέμβει, διότι μόνοι αρμόδιοι είναι αυτοί που αφορά η σύμβαση, δηλαδή ο αντιπροσωπευόμενος και ο αντισυμβαλλόμενος. Τα αποτελέσματα, επομένως, της σύμβασης τελούν υπό την αίρεση της έγκρισής της από τον αντιπροσωπευόμενο. Εάν, επομένως, ο αντιπροσωπευόμενος αποκρούσει ή δεν εγκρίνει τη σύμβαση ή υπαναχωρήσει ο αντισυμβαλλόμενος (κατ’ άρθρο 230 η υπαναχώρηση μπορεί να δηλωθεί και στον αντιπρόσωπο και δεν υπόκειται σε τύπο) η σύμβαση δεν έχει καμία ισχύ απέναντι στον αντιπροσωπευόμενο, δεν υπάρχει δηλαδή, καθόσον αφορά αυτόν, καμία υποχρέωση. Ο αντιπρόσωπος δεν έχει το δικαίωμα υπαναχώρησης, γιατί το έργο του εξαντλείται στην κατάρτιση της σύμβασης. Παράλληλα, δεν υπάρχει καμία υποχρέωση ( ει μη, μόνο, δικαίωμα κατά τη διάταξη του άρθρου 229 εδ β ΑΚ) του αντισυμβαλλόμενου να αναμείνει επ’ αόριστο χρόνο την έγκριση του αντιπροσωπευόμενου.
Σύμφωνα, τέλος, κατά τη διάταξη της ΑΚ 231, όποιος κατάρτισε μία σύμβαση, ως αντιπρόσωπος, εφόσον δεν αποδεικνύει την εξουσία αντιπροσώπευσης ή δεν εγκρίνει τη σύμβαση ο αντιπροσωπευόμενος, έχει την υποχρέωση, κατ’ επιλογή του αντισυμβαλλόμενου, ή να εκτελέσει ο ίδιος τη σύμβαση ή να καταβάλει αποζημίωση, εφόσον η σύμβαση που καταρτίσθηκε ήταν σε θέση να επιφέρει τα επιδιωχθέντα αποτελέσματα.
*Επισημαίνεται ότι το ανωτέρω κείμενο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστά τις εξειδικευμένες νομικές υπηρεσίες. Η πληροφόρηση που εμπεριέχεται στο παρόν άρθρο δεν συνιστά νομική συμβουλή. Μία τέτοια νομική συμβουλή είναι δυνατόν να παρασχεθεί μόνο από αρμόδια/ιο δικηγόρο του συγκεκριμένου τμήματος του γραφείου μας που εξειδικεύεται στον ειδικό τομέα δικαίου, αφού προηγουμένως λάβει υπόψη του/της το σύνολο των δεδομένων που θα εκτεθούν και θα μελετηθούν για την υπόθεσή σας.
