Δικηγορικό Γραφείο
2ο Μονομελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών

Ακύρωση Πράξης Επιβολής Εισφορών (ΠΕΕ) ποσού 8.624,88 ευρώ και Πράξης Επιβολής Πρόσθετης Επιβάρυνσης Εισφορών (ΠΕΠΕΕ) ποσού 2.587,38 ευρώ, εκδοθεισών από Τοπικό Κατάστημα ΙΚΑ - ΕΤΑΜ εις βάρος ετερόρρυθμης εταιρείας για την ασφαλιστική τακτοποίηση εργαζομένου (πωλητή)

Ακολουθεί το κείμενο της απόφασης:

Αριθμός απόφασης: 10770/2019
ΓΑΚ: ……../2015

ΤΟ
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
Τμήμα 2ο - Μονομελές

Σ υ ν ε δ ρ ί α σ ε δημόσια στο ακροατήριό του, στις ………2019 με δικαστή τον ………, Πρωτοδίκη Δ.Δ. και γραμματέα την …………, δικαστική υπάλληλο.
γ ι α να δικάσει την προσφυγή με ημερομηνία κατάθεσης ……..2015,
τ η ς ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία «……….. & ΣΙΑ Ε.Ε.» [πρώην μονοπρόσωπη εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «……….. ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε.»], που έδρευε στο Περιστέρι Αττικής (οδός …………… αρ. …), νόμιμος εκπρόσωπος της οποίας δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο, αλλά λογίζεται ότι παραστάθηκε κατόπιν υποβολής της από …….2019 δήλωσης (κατ’ άρθρο 133 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας) του πληρεξουσίου της δικηγόρου Ελευθέριου Κιούκη.
κ α τ ά του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων – Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ.) και ήδη «Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.), που εκπροσωπείται από τον Διοικητή του, ο οποίος δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο, αλλά λογίζεται ότι παραστάθηκε κατόπιν υποβολής της από ………2019 όμοιας δήλωσης του πληρεξουσίου του δικηγόρου ……….

Η κρίση του είναι η εξής:

1. Επειδή με την κρινόμενη προσφυγή, για την οποίαν καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο ποσού 100,00 ευρώ (βλ. το με αριθμό ………, σειράς Α΄ ειδικό έντυπο παραβόλου), η προσφεύγουσα ετερόρρυθμη εταιρεία ζητεί να ακυρωθούν: 1] Η ………2015 απόφαση της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής (Τ.Δ.Ε.) του Τοπικού Υποκαταστήματος Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ. Κορυδαλλού, με την οποίαν απορρίφθηκε ομόφωνα η ………2014 ένσταση (ενδικοφανής προσφυγή) της ιδίας κατά των ……..2014 Πράξης Επιβολής Εισφορών (Π.Ε.Ε.), συνολικού ποσού 8.624,88 ευρώ και …….2014 Πράξης Επιβολής Πρόσθετης Επιβάρυνσης Εισφορών (Π.Ε.Π.Ε.Ε.), συνολικού ποσού 2.587,38 ευρώ (8.624,88 ευρώ x 30%), που είχαν εκδοθεί από το ανωτέρω Τοπικό Κατάστημα για την ασφαλιστική τακτοποίηση του ………. ως πωλητή στην επιχείρησή της, κατά το χρονικό διάστημα από ………2007 έως ……..2008, ήτοι για 523 ημέρες εργασίας (Η.Ε.) του κλάδου μικτά, 2] Οι παραπάνω καταλογιστικές σε βάρος τη πράξεις (Π.Ε.Ε. και Π.Ε.Π.Ε.Ε.) και 3] Κάθε άλλη, συναφής προς αυτές, πράξη ή παράλειψη της Διοίκησης, Πλην, όμως, η προσφυγή απαραδέκτως ασκείται κατά τα τελευταία δύο σκέλη, καθότι οι μεν προαναφερόμενες καταλογιστικές πράξεις έχουν απωλέσει την εκτελεστότητά τους και έχουν ενσωματωθεί στη μόνη παραδεκτώς προσβαλλόμενη ως άνω απόφαση της Τ.Δ.Ε., ενώ το δικόγραφο της προσφυγής πρέπει να μνημονεύει με ακρίβεια την προσβαλλόμενη πράξη ή παράλειψη (άρθρο 68 παρ. 1 εδ. α΄ του ΚΔΔ), η δε αόριστη μνεία ότι προσβάλλεται και κάθε άλλη συναφής δεν υποχρεώνει το Δικαστήριο, εφόσον δεν συντρέχει η περίπτωση της παρ. 7 του άρθρου 63 του ίδιου Κώδικα, όπως εν προκειμένω, να ερευνήσει και κατά τούτο την υπόθεση (άρθρο 68 παρ. 4 του Κ.Δ.Δ.).

2. Επειδή, η διανοιγείσα δίκη νομίμως συνεχίζεται χωρίς διακοπή εκ μέρους του καθ΄ου, σύμφωνα με το άρθρο 70 παρ. 9 του ν. 4387/2016 (ΦΕΚ Α΄ 85), από τον «Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης» (Ε.Φ.Κ.Α.), που συντάθηκε με το άρθρο 51 του ανωτέρω νόμου και στον οποίο εντάχθηκε το Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ. από 1.1.2017, σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 1 εδ. α΄ αυτού. Εξάλλου, όπως προκύπτει από τα προσκομιζόμενα εκ μέρους της προσφεύγουσας εταιρείας έγγραφα, με την ……….2005 συμβολαιογραφική πράξη της συμβολαιογράφου Αθηνών ………….., η οποία καταχωρήθηκε στα βιβλία των εταιρειών του Πρωτοδικείου Αθηνών με αύξοντα αριθμό γενικό ……….. και ειδικό ………. στις ……….2005 [βλ. υπό τον αριθμό (9) το ΦΕΚ ……..2005 του Τεύχους Ανωνύμων Εταιρειών και Εταιρειών Περιορισμένης Ευθύνης (Τ.Α.Ε. & Ε.Π.Ε.), σε συνδυασμό με την ……..2005 βεβαίωση του Προϊσταμένου του Τμήματος Μητρώου του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών (Ε.Β.Ε.Α.)], συστάθηκε αρχικά η μονοπρόσωπη εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «……….. ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ» και το διακριτικό τίτλο «……… ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε.», με έδρα το Περιστέρι Αττικής (οδός …………. αρ. …, βλ. άρθρο … του Καταστατικού) και σκοπούς, μεταξύ άλλων, τις εισαγωγές από την αλλοδαπή, καθώς και την εμπορία παντός είδους ενδυμάτων (ανδρικών, γυναικείων και παιδικών, βλ. άρθρο 2 αυτού). Ακολούθως, η παραπάνω εταιρεία μετασχηματίσθηκε, δυνάμει του ……….2014 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Πειραιώς ………., το οποίου καταχωρήθηκε στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο (ΓΕ.ΜΗ.) με Κωδικό Αριθμό Καταχώρησης (Κ.Α.Κ.) ………./2014 στην ετερόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία «……… & Σία Ετερόρρυθμη Εταιρεία», με την ίδια ως άνω έδρα, σκοπούς και το διακριτικό τίτλο «……..» [βλ. άρθρα … και … του δεύτερου Καταστατικού, σε συνδυασμό με την …….2014 βεβαίωση της Προϊσταμένης της Διεύθυνσης Μητρώων & Α.Υ.Π.Σ. του Ε.Β.Ε.Α.]. Τέλος, η εταιρεία αυτή, δυνάμει της από …….2018 τροποποίησης – κωδικοποίησης του Καταστατικού, μετατράπηκε στην ετερόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία «…… ΕΤΕΡΟΡΡΥΘΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», με τη ίδια ως άνω έδρα, σκοπούς και διακριτικό τίτλο [βλ. άρθρα … και … αυτού, σε συνδυασμό με την ……..2018 ανακοίνωση της προαναφερόμενης Προϊσταμένης του Ε.Β.Ε.Α.], η οποία νομίμως συνεχίζει τη διανοιγείσα δίκη για λογαριασμό της προσφεύγουσας. Κατόπιν τούτων και δεδομένου ότι η προσφυγή ασκήθηκε παραδεκτώς, πρέπει μνα ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν.

3. Επειδή, στο άρθρο 20 παρ. 2 του Συντάγματος ορίζεται ότι: «Το δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης του ενδιαφερομένου ισχύει και για κάθε διοικητική ενέργεια ή μέτρο που λαμβάνεται εις βάρος των δικαιωμάτων ή των συμφερόντων του». Περαιτέρω, στο άρθρο 6 του κυρωθέντος με το Άρθρο Πρώτο του ν. 2690/1999 Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (ΦΕΚ Α΄ 45) ορίζεται ότι: «1. Οι διοικητικές αρχές, πριν από κάθε ενέργεια ή μέτρο σε βάρος των δικαιωμάτων ή συμφερόντων συγκεκριμένου προσώπου, οφείλουν να καλούν τον ενδιαφερόμενο να εκφράσει τις απόψεις του, εγγράφως ή προφορικώς, ως προς τα σχετικά ζητήματα. 2. Η κλήση προς ακρόαση είναι έγγραφη, αναφέρει τον τόπο, την ημέρα και την ώρα της ακρόασης, προσδιορίζει δε το αντικείμενο του μέτρου ή της ενέργειας. Η κλήση κοινοποιείται στον ενδιαφερόμενο τουλάχιστον πέντε (5) πλήρεις ημέρες πριν από την ημέρα της ακρόασης. Ο ενδιαφερόμενος έχει το δικαίωμα να λάβει γνώση των σχετικών αποδεικτικών στοιχείων και να προβεί σε ανταπόδειξη. Η τήρηση της προαναφερόμενης διαδικασίας, καθώς και η λήψη υπόψη των απόψεων του ενδιαφερομένου, πρέπει να προκύπτουν από την αιτιολογία της διοικητικής πράξης. Το υιοθετούμενο μέτρο πρέπει να λαμβάνεται μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα από την ακρόαση του ενδιαφερομένου. 3. … 4. Οι διατάξεις των παρ. 1 και 2 εφαρμόζονται και όταν οι σχετικές με τη δυσμενή διοικητική πράξη διατάξεις προβλέπουν δυνατότητα άσκησης διοικητικής προσφυγής». Κατά την έννοια των ανωτέρω διατάξεων, οι διοικητικές αρχές, πριν από την έκδοση δυσμενούς πράξης, που στηρίζεται σε υποκειμενική συμπεριφορά του διοικουμένου, οφείλουν να καλούν εγγράφως τον ενδιαφερόμενο να εκφράσει τις απόψεις του, ενώ τυχόν παράλειψη τήρησης της διαδικασίας, η οποία δεν καλύπτεται με την άσκηση εκ μέρους του ενδικοφανούς προσφυγής κατά της εκδοθείσας διοικητικής πράξης. Τα παραπάνω, δε, ισχύουν και για τις εκδοθείσες κατά την κοινωνικοασφαλιστική νομοθεσία πράξεις επιβολής εισφορών και τις παρακολουθηματικές αυτών πράξεις επιβολής πρόσθετων επιβαρύνσεων [βλ. ΣτΕ 2348 – 2350/2015, 3516/2014, 537/2014, 2180/2013 επταμελούς κ.α.]. Εξάλλου, ενόψει του ότι η άσκηση του δικαιώματος της προηγούμενης ακρόασης αποβλέπει στην παροχή δυνατότητας στο διοικούμενο, στον οποίον αφορά η δυσμενής διοικητική πράξη, να προβάλει συγκεκριμένους ισχυρισμούς ενώπιον του αρμόδιου διοικητικού οργάνου, ώστε να επηρεάσει τη λήψη από αυτό της απόφασης, ύστερα από διαφορετική εμφάνιση ή εκτίμηση του πραγματικού υλικού, για το λυσιτελές της προβολής λόγου περί μη τήρησης του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης πριν την έκδοση δυσμενούς πράξης, απαιτείται παράλληλη αναφορά και των ισχυρισμών που προέβαλε ο διοικούμενος ενώπιον της Δικαιοσύνης, αν είχε κληθεί [βλ. ΣτΕ 2350/2015, 2180/2013 επταμελούς, πρβλ. Ολ.ΣτΕ 4447/2012]. Επιπροσθέτως, εν απαιτείται πανηγυρική διατύπωση ειδικού και συγκεκριμένου ισχυρισμού, περί των ουσιωδών ισχυρισμών που θα είχαν προβληθεί ενώπιον της Διοίκησης, αλλά αρκεί αναφορά των εν λόγω ισχυρισμών με την προσφυγή ή το δικόγραφο πρόσθετων λόγων (βλ. ΣτΕ 91, 88/2018).

4. Επειδή, τέλος, στο άρθρο 79 του ΚΔΔ, ορίζεται ότι: «1. … 3. Το δικαστήριο ακυρώνει την πράξη και αναπέμπει την υπόθεση στη Διοίκηση για να ενεργήσει τα νόμιμα: α) … β) αν συντρέχει παράβαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας, που έχει ταχθεί για την έκδοση της πράξης ή γ) …».

5. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση από τα αρχεία της δικογραφίας, προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την ……./2009 καταγγελία – δήλωση απασχόλησης, που υπέβαλε ο …………. προς το Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ., ανέφερε ότι είχε απασχοληθεί στην επιχείρηση «……… ΜΟΝ/ΠΗ Ε.Π.Ε.» και στο επί της οδού …….… αρ. … κατάστημά της στον Κορυδαλλό, χωρίς εκείνη να τον ασφαλίσει κατά το χρονικό διάστημα από ……..2006 έως ……….2008, συγκεκριμένα επί 6 εργάσιμες ημέρες την εβδομάδα, με ωράριο 1 – 9 μ.μ. και μηνιαίο μισθό 800,00 ευρώ (βλ. σχετική καταγγελία). Κατόπιν διενεργηθέντος ελέγχου, με την ……….2009 απόφαση του Διευθυντή του Τοπικού Υποκαταστήματος του Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ. Κορυδαλλού, απορρίφθηκε αρχικά η ανωτέρω καταγγελία, με την αιτιολογία ότι ο καταγγέλλων ουδέν προσκόμισε προς απόδειξη του παραπάνω ισχυρισμού, ούτε βρέθηκε να εργάζεται σε αυτήν, σε επιτόπιους ελέγχους που εν τω μεταξύ έλαβαν χώρα. Πλην, όμως, αργότερα ο ίδιος άσκησε την ………2009 ένσταση κατά της προαναφερόμενης απόφασης, οπότε η Τ.Δ.Ε. του ως άνω Υποκαταστήματος, με την ……….2013 απόφασή της, την έκανε ομόφωνα δεκτή και αναγνώρισε ότι εκείνος είχε απασχοληθεί στην προσφεύγουσα εταιρεία κατά το ως άνω χρονικό διάστημα (……..2006 - ………..2008). Κατά της εν λόγω απόφασης της Τ.Δ.Ε., η εταιρεία με την επωνυμία «……… ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ» άσκησε ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών την από ……..2014 προσφυγή (Γ.Α.Κ. ………2014), ζητώντας την ακύρωσή της για τους ειδικότερα αναφερόμενους σε αυτήν λόγους. Η προσφυγή αυτή, όπως αποτελεί γεγονός γνωστό στο Δικαστήριο από προηγούμενη ενέργειά του (άρθρο 144 παρ. 2 του ΚΔΔ), απορρίφθηκε ως απαράδεκτη και δη ελλείψει ενεργητικής προς τούτο νομιμοποίησης της ιδίας, με την ……..2019 οριστική απόφαση του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, με την αιτιολογία ότι κατά το χρόνο άσκησης της εν λόγω προσφυγής είχε ήδη ολοκληρωθεί η διαδικασία μετατροπής της εκεί προσφεύγουσας μονοπρόσωπης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης [με την επωνυμία «………. ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ»] στην ετερόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία «………… & Σία Ετερόρρυθμη Εταιρεία», η οποία αποτελούσε οιονεί καθολικό διάδοχο της πρώτης, υπεισερχόμενη σε όλα τα δικαιώματα και της υποχρεώσεις της μετατραπείσας εταιρείας, δικαιούμενη επομένως αυτή και μόνο να ασκήσει προσφυγή κατά πράξης που αφορούσε την τελευταία αυτή εταιρεία. Εν τω μεταξύ και δοθέντος ότι σε συμμόρφωση με την ανωτέρω απόφαση της Τ.Δ.Ε., ο Διευθυντής του ίδιου Τοπικού Υποκαταστήματος, με την ……….2014 νεότερη απόφασή του, ανακάλεσε την ……….2009 προγενέστερη, το καθ΄ου προέβη στον καταλογισμό των ανάλογων εισφορών και προσαυξήσεων, εκδίδοντας προς τούτο σε βάρος της εταιρείας με την επωνυμία «……….. & Σία Ετερόρρυθμη Εταιρεία» τις ……….2014 Π.Ε.Ε. συνολικού ποσού 8.624,88 ευρώ και ………..2014 Π.Ε.Π.Ε.Ε., συνολικού ποσού 2.587,38 ευρώ (8.624,88 ευρώ x 30%), για την ασφαλιστική τακτοποίηση του ………… ως πωλητή στην επιχείρησή της, κατά το χρονικό διάστημα από ……….2007 έως ………2008, ήτοι για 523 ημέρες εργασίας (Η.Ε.) του κλάδου μικτά. Κατά των εν λόγω πράξεων, η προσφεύγουσα εταιρεία άσκησε ενώπιον της αρμόδιας Τ.Δ.Ε. την ……..2014 εμπρόθεσμη ένστασή της, υποστηρίζοντας μεταξύ άλλων ότι οι παραπάνω καταλογιστικές πράξεις ήταν μη νόμιμες, καθότι είχαν εκδοθεί κατά παράβαση του δικαιώματός της σε προηγούμενη ακρόαση (άρθρα 20 παρ. 2 του Συντάγματος και 6 του ν. 2690/1999), αφού η ίδια δεν είχε κληθεί πριν την έκδοσή τους, για να εκφράσει τις απόψεις της επί των επίμαχων εισφορών και προσαυξήσεων (βλ. σελ. …… της ένστασης). Η προαναφερόμενη ένσταση απορρίφθηκε ομόφωνα με την ήδη προσβαλλόμενη απόφαση της Τ.Δ.Ε. (………..2015), η οποία υιοθέτησε την από ……..2014 εισήγηση της υπηρεσίας, σύμφωνα με την οποία κατά την επανεξέταση της ένδικης περίπτωσης δεν είχαν ανακύψει νεότερα στοιχεία, η δε …….2013 προγενέστερη απόφαση της Τ.Δ.Ε. ήταν άμεσα εκτελεστή και δεσμευτική για το καθ΄ου.

6. Επειδή, ήδη με την κρινόμενη προσφυγή, όπως αυτή παραδεκτώς αναπτύσσεται με το από ……..2009 υπόμνημα, η προσφεύγουσα ετερόρρυθμη εταιρεία ζητεί να ακυρωθεί η ……..2015 απόφαση της Τ.Δ.Ε. του Τοπικού Υποκαταστήματος Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ. Κορυδαλλού, επαναλαμβάνοντας τους ισχυρισμούς της ανωτέρω ένστασης, ειδικότερα δε και κατ’ ορθή ερμηνεία του σχετικού λόγου ότι ουδέποτε κλήθηκε να παραστεί τόσο κατά τη συνεδρίαση της Τ.Δ.Ε. στις …….2013, όσο και πριν τις καταλογιστικές Π.Ε.Ε. και Π.Ε.Π.Ε.Ε. (βλ. σελ. ………. της προσφυγής), αμφισβητώντας σε κάθε περίπτωση και επί της ουσίας ότι όφειλε τις ένδικες εισφορές και προσαυξήσεις για την ασφαλιστική τακτοποίηση του ………. Αντιθέτως, το καθ΄ου, με την ………2018 έκθεση απόψεων του Διευθυντή του Γ΄ Τοπικού Υποκαταστήματος Μισθωτών Αττικής – Πειραιώς – Νήσων του Ε.Φ.Κ.Α., ζητεί την απόρριψη της προσφυγής ως αβάσιμης, επαναλαμβάνοντας τον ισχυρισμό ότι η ……….2013 προγενέστερη απόφαση της Τ.Δ.Ε. ήταν άμεσα εκτελεστή και δεσμευτική για το ίδιο, παραδεχόμενο όμως ότι: «Αν και σε πρώτο βαθμό δεν ακούστηκαν οι προφορικές απόψεις της προσφεύγουσας, αφού αυτή δεν προσήλθε κατά την εκδίκαση, ωστόσο, η υπ’ αρ. ………2013 απόφαση Τ.Δ.Ε., αλλά και η ……..2015 που στηρίχθηκε σε αυτήν, συμπεριέλαβαν στο σκεπτικό τους όλες τις αντικρουόμενες απόψεις (αφού η Υπηρεσία είχε αρχικά απορριπτική εισήγηση) και παρ’ όλα αυτά κατέληξαν στην παραδοχή ότι ο καταγγέλλων απασχολήθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις για την ασφάλιση της μισθωτής εργασίας που κινούνται αυστηρά στο πλαίσιο του υποχρεωτικού και αυτοδίκαιου …» (σελ. …… του εγγράφου των απόψεων).

7. Επειδή με βάση τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά, τις διατάξεις που παρατέθηκαν και ερμηνεύθηκαν στις σκέψεις 3 και 4 της παρούσας, σύμφωνα με τις οποίες η κλήση του εργοδότη σε ακρόαση, πριν την έκδοση Π.Ε.Ε. σε βάρος του, συνιστά ουσιώδη τύπο της διαδικασίας έκδοσής της, η παράλειψη του οποίου συνεπάγεται την ακυρότητά της, αφού δεν καλύπτεται από την εκ μέρους του άσκηση ενδικοφανούς προσφυγής και λαμβανομένων ειδικότερα υπόψη ότι: 1] Το καθ΄ου η προσφυγή εμμένει στην άποψη ότι ορθώς δεν κλήθηκε η προσφεύγουσα εταιρεία να εκφράσει τις απόψεις της , πριν την έκδοση σε βάρος της των παραπάνω καταλογιστικών πράξεων, ούτε άλλωστε προκύπτει κάτι σχετικό από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου και 2] Ο λόγος περί μη προηγούμενης ακρόασης είχε προταθεί από την προσφεύγουσα αρχικά δια της ……..2014 ένστασής της ενώπιον της Τ.Δ.Ε., προβάλλεται δε λυσιτελώς από την ίδια με αναφορά στην προσφυγή των ειδικότερων ισχυρισμών, που θα ανέπτυσσε εκείνη ενώπιον των ελεγκτικών οργάνων του Ιδρύματος, εάν είχε κληθεί σε ακρόαση πριν την έκδοση των ένδικων Π.Ε.Ε. και Π.Ε.Π.Ε.Ε. οι οποίοι, επικαίρως προβαλλόμενοι και εξεταζόμενοι από τα όργανα αυτά στο πλαίσιο προηγούμενης ακρόασης της εργοδότριας, δεν μπορεί να αποκλεισθεί ότι θα οδηγούσαν το Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ. σε διαφορετική κρίση, σχετικά με την επιβολή των προαναφερόμενων καταλογιστικών πράξεων (βλ. ΣτΕ 2180/2013 επταμελούς, 2348 – 2350/2015, 537/2014 κ.α.), πολλώ δε μάλλον αφού η προσφεύγουσα είχε ήδη ασκήσει ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών την από ………2014 προσφυγή της (Γ.Α.Κ. …….2014) κατά της ……..2013 προγενέστερης απόφασης της Τ.Δ.Ε., ήτοι πριν την έκδοση σε βάρος της των ως άνω καταλογιστικών πράξεων, το Δικαστήριο κρίνει ότι μη νομίμως απορρίφθηκε με την ήδη προσβαλλόμενη απόφαση της Τ.Δ.Ε. η υποβληθείσα ένσταση της προσφεύγουσας εταιρείας. Επομένως, η απόφαση αυτή πρέπει να ακυρωθεί, κατ’ αποδοχή του σχετικού λόγου της προσφυγής, προκειμένου να τηρηθεί η νόμιμη προδικασία.

8. Επειδή, κατ’ ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, η κρινόμενη προσφυγή πρέπει να γίνει δεκτή ως βάσιμη, να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση της Τ.Δ.Ε., μετά των ενσωματωθεισών σε αυτήν Π.Ε.Ε. και Π.Ε.Π.Ε.Ε. και η υπόθεση να αναπεμφθεί (άρθρο 79 παρ. 3 περ. β΄ του Κ.Δ.Δ.) στον Ε.Φ.Κ.Α., προκειμένου να τηρηθεί ο τύπος της προηγούμενης ακρόασης της προσφεύγουσας εταιρείας. Τέλος, το καταβληθέν παράβολο πρέπει να αποδοθεί σε αυτήν και κατ’ εκτίμηση των περιστάσεων της υπόθεσης, να απαλλαγεί το καθ΄ου από τα δικαστικά έξοδα της αντιδίκου του (άρθρα 277 παρ. 9 εδ. α΄ και 275 εδ. ε΄ του ίδιου Κώδικα).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται την προσφυγή.

Ακυρώνει την ……..2015 απόφαση της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής (Τ.Δ.Ε.) του Τοπικού Υποκαταστήματος Κορυδαλλού του Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ., μετά των ενσωματωθεισών σε αυτήν ………2014 Π.Ε.Ε. και ……….2014 Π.Ε.Π.Ε.Ε.

Αναπέμπει την υπόθεση στον Ε.Φ.Κ.Α., προκειμένου να τηρηθεί ο τύπος της προηγούμενης ακρόασης της προσφεύγουσας εταιρείας.

Διατάσσει την απόδοση του καταβληθέντος παραβόλου στην προσφεύγουσα.

Απαλλάσσει τον Ε.Φ.Κ.Α. από τα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας εταιρείας.

Η απόφαση δημοσιεύθηκε στις ……..2019, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου.

Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                                                    Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ