Δικηγορικό Γραφείο

Περίληψη : Ο ενάγων και εν διαστάσει σύζυγος της 1ης εναγομένης, ισχυρίζεται ότι οι δύο πρώτες εναγόμενες και - κατ' εντολή και προτροπή τους - ο τρίτος εναγόμενος, χρησιμοποιώντας εν αγνοία του και χωρίς την έγκριση ή τη συναίνεσή του τους κωδικούς πρόσβασης στο πρόγραμμα περιήγησης Safari, προέβησαν σε παράνομη συλλογή, επεξεργασία και δημοσίευση αναζητήσεων του ενάγοντος στο διαδίκτυο, που σχετίζονταν με την ιδιωτική του ζωή.  Δεκτή η ένσταση των εναγομένων κατ' άρθρο 7 παρ. 2 στοιχ. γ' του Ν. 2472/1997, ότι η εν λόγω επεξεργασία ήταν νόμιμη, καθώς έγινε στα πλαίσια δικαστικής αυτών υπεράσπισής για τα αδικήματα της κατοχής των ναρκωτικών ουσιών, η οποία προφανώς υπερτερεί των δικαιωμάτων και συμφερόντων του ενάγοντος, χωρίς να θίγονται οι θεμελιώδεις ελευθερίες του, αλλά και διότι ο μοναδικός τρόπος απόδειξης της αθωότητας των δύο πρώτων εναγομένων ήταν η χρησιμοποίηση των ιστοσελίδων που επισκέφθηκε ο ενάγων. Απορρίπτει αγωγή. Καταδικάζει τον ενάγοντα στην καταβολή των δικαστικών εξόδων των εναγομένων.

 

Διατάξεις: άρ. 7 του Ν. 2472/1997, 362, 366 του ΠΚ και 914, 922 και 932 του ΑΚ .

 

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της απόφασης.

 

 

******

 

 

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ

 

 

 

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

1014/2018

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Αποτελούμενο από τη Δικαστή Αγγελική Πιάκουρη, Πρωτοδίκη, που ορίστηκε από του Πρόεδρο τον Τριμελούς Συμβουλίου Διοικήσεως του Πρωτοδικείου Αθηνών κατ από τη Γραμματέα Αναστασία Μπαμπαλοϋκα.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριά του, στην Αθήνα, την 12-01-¬2ο18, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: ………… ………… του …………, κατοίκου Αθηνών, ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του …………………… …………………….

ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ : 1) …………………… …………………… του ……………………, κατοίκου Περιστερίου Αττικής, 2) …………………… …………………… του …………, κατοίκου Αθηνών και 3) …………………… , κατοίκου Νέας Ιωνίας Αττικής, οι οποίοι παραστάθηκαν δια της πληρεξουσίας δικηγόρου τους Κωνσταντίνας – Πηνελόπης Γιαννοπούλου.

Ο ενάγων ζητά να γίνει δεκτή η από 17-02-2017 και με αριθμό καταθέσεως …………/…………/24-02-2017 αγωγή του, για την οποία είχε ορισθεί αρχική δικάσιμος η 18-09-2017 και κατόπιν αναβολής αυτή που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο πινάκιο.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης και την εκφώνηση αυτής νόμιμα από τη σειρά της στο οικείο πινάκια, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, αφού ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης και στις έγγραφες προτάσεις τους.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρ. 57 ΑΚ, όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητά του, έχει το δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον, επιπλέον δε, κατά το άρθρο 59 ΑΚ, το δικαστήριο με την απόφασή του, ύστερα από αίτηση αυτού που έχει προσβληθεί και αφού λάβει υπόψη το είδος της προσβολής, μπορεί να καταδικάσει τον υπαίτιο και σε ικανοποίηση της ηθικής βλάβης του προσβληθέντος και ειδικότερα να τον υποχρεώσει σε πληρωμή χρηματικού ποσού, σε δημοσίευμα ή σε ο,τιδήποτε άλλο επιβάλλεται από τις περιστάσεις. Προστατεύεται έτσι με τα παραπάνω άρθρα η προσωπικότητα και κατ` επέκταση η αξία του ανθρώπου ως ατομικό δικαίωμα κατοχυρωμένο από το άρθρ. 2 § 1 του Συντάγματος (ΑΠ 265/2015, 1735/2009 δημ. Νόμος), αποτελεί δε η προσωπικότητα πλέγμα αγαθών που συνθέτουν την υπόσταση του προσώπου και είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα μαζί τον. Τα αγαθά αυτά δεν αποτελούν μεν αυτοτελή δικαιώματα, αλλά επί μέρους εκδηλώσεις - εκφάνσεις (πλευρές) του ενιαίου δικαιώματος επί της προσωπικότητας, όμως η προσβολή της προσωπικότητας σε σχέση με οποιαδήποτε από τις εκδηλώσεις αυτές συνιστά προσβολή της, συνολικής έννοιας της προσωπικότητας. Τέτοια προστατευόμενα αγαθά είναι, μεταξύ άλλων, η τιμή και η υπόληψη κάθε ανθρώπου, ήτοι η τιμή είναι η εκτίμηση παν απολαμβάνει το άτομο στην κοινωνία με βάση την ηθική αξία που έχει λόγω της συμμόρφωσής του με τις νομικές και ηθικές του υποχρεώσεις, ενώ υπόληψη είναι η εκτίμηση που απολαμβάνει το άτομο στην κοινωνία με βάση την κοινωνική του αξία συνεπεία των ιδιοτήτων και ικανοτήτων του για την εκπλήρωση των ιδιαίτερων κοινωνικών του έργων ή του επαγγέλματός του. Προϋποθέσεις για την προστασία της προσωπικότητας με τις διατάξεις των παραπάνω άρθρων είναι: α} η ύπαρξη προσβολής της προσωπικότητας με πράξη ή παράλειψη άλλου που διαταράσσει μια ή περισσότερες εκδηλώσεις της σωματικής, ψυχικής, πνευματικής και κοινωνικής ατομικότητας του βλαπτόμενων κατά τη στιγμή της προσβολής, β} η προσβολή να είναι παράνομη, που συμβαίνει όταν γίνεται χωρίς δικαίωμα ή με βάση δικαίωμα, το οποίο όμως είτε είναι μικρότερης σπουδαιότητας στο πλαίσιο της έννομης τάξης, είτε ασκείται καταχρηστικά κατά την έννοια των άρθρ. 281 ΑΚ και 25 § 3 του Συντάγματος και γ} πταίσμα του προσβολέα, όταν πρόκειται ειδικότερα για επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης εξ αιτίας της παράνομης προσβολής της προσωπικότητας (0λΑΠ 2/2008, ΑΠ 389/2016, 491/2015 δημ. Νόμος). Στην περίπτωση αυτή, η παράνομη και συγχρόνως υπαίτια προσβολή της προσωπικότητας συνιστά ασφαλώς ειδικότερη μορφή αδικοπραξίας, οπότε συνδυαστικά εφαρμόζονται και οι διατάξεις των άρθρ. 914, 919, 920 και 932 ΑΚ, ιδίως για την αποκατάσταση της τυχόν υλικής ζημίας του προσβληθέντος (άρθρ. 57 § 2 ΑΚ), ενώ αδιάφορη για του χαρακτήρα της προσβολής ως παράνομης είναι η φύση της διάταξης που ενδέχεται με την προσβολή να παραβιάζεται, η οποία μπορεί να ανήκει σε οποιοδήποτε κλάδο ή τμήμα του δικαίου.

Κατά το άρθρο 1 του Ν. 2472/1997, "Προστασία ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα" (όπως αυτός ισχύει μετά τις τροποποιήσεις του στο άρθρο 5 και την προσθήκη άρθρου 7Α με το άρθρο 8 του Ν. 2819/2000 και στα άρθρα 7, 7Α, 11, 19 με το άρθρο 34 του Ν. 2915/2001) αντικείμενο αυτού του νόμου είναι η θέσπιση των προϋποθέσεων για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα προς προστασία των δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών ελευθεριών των φυσικών προσώπων και ιδίως της ιδιωτικής ζωής. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 2 στοιχ. α ' , γ΄ , δ’, ε' και ι' του ίδιου νόμου, για τους σκοπούς αυτού νοούνται ως; α) "Δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα", Κάθε πληροφορία που αναφέρεται στο υποκείμενο των δεδομένων. Δεν λογίζονται ως δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα τα στατιστικής φύσεως συγκεντρωτικά στοιχεία, από τα οποία δεν μπορούν πλέον να προσδιορισθούν τα υποκείμενα των δεδομένων, γ} "Υποκείμενα, των δεδομένων", το φυσικό πρόσωπο στο οποίο αναφέρονται τα δεδομένα και του οποίου η τουτότητα είναι γνωστή ή μπορεί να εξακριβωθεί, δηλαδή μπορεί να προσδιορισθεί αμέσως ή εμμέσως, ιδίως βάσει αριθμού τουτότητας ή βάσει ενός ή περισσότερων συγκεκριμένων στοιχείων που χαρακτηρίζουν την υπόστασή του από άποψη φυσική, βιολογική, ψυχική, οικονομική, πολιτιστική, πολιτική ή κοινωνική, δ} "Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα" ("επεξεργασία"), Κάθε εργασία ή σειρά εργασιών που πραγματοποιείται, από το Δημόσιο ή από νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου ή ιδιωτικού δικαίου ή ένωση προσώπων ή φυσικό πρόσωπο με ή χωρίς τη βοήθεια αυτοματοποιημένων μεθόδων και εφαρμόζονται σε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως η συλλογή, η καταχώριση, η οργάνωση, η διατήρηση ή αποθήκευση, η τροποποίηση, η εξαγωγή, η χρήση, η διαβίβαση, η διάδοση ή κάθε άλλης μορφής διάθεση, η συσχέτιση ή ο συνδυασμός, η διασύνδεση, η δέσμευση (κλείδωμα), η διαγραφή, η καταστροφή, ε} "αρχείο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα"   ("αρχεία"), σύνολο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, τα οποία αποτελούν ή μπορεί να αποτελέσουν αντικείμενο επεξεργασίας, και τα οποία τηρούνται είτε από το Δημόσιο ή από νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου ή ιδιωτικού δικαίου ή ένωση προσώπων ή φυσικό πρόσωπο και ι) "αποδέκτης" το φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή δημόσια αρχή ή υπηρεσία ή οποιοσδήποτε άλλος οργανισμός, στου οποίου ανακοινώνονται ή μεταδίδονται τα δεδομένα, ανεξαρτήτως αν πρόκειται, για τρίτο ή όχι. Εξάλλου, κατά το άρθρο 3 παρ. 1 του Ν. 2472/1997, οι διατάξεις αυτού "εφαρμόζονται στην εν όλω ή εν μέρει αυτοματοποιημένη επεξεργασία, καθώς και στη μη αυτοματοποιημένη επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, τα οποία περιλαμβάνονται ή πρόκειται να περιληφθούν σε αρχείο". Στο άρθρο 4 παρ, 1 ορίζεται ότι τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα για να τύχουν νόμιμης επεξεργασίας πρέπει: α} να συλλέγονται κατά τρόπο θεμιτό και νόμιμο για καθορισμένους, σαφείς και νόμιμους σκοπούς και να υφίστανται θεμιτή και νόμιμη επεξεργασία εν όψει των σκοπών αυτών. Στο άρθρο 5 παρ. 1 ορίζεται ότι επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα επιτρέπεται μόνο όταν το υποκείμενο των δεδομένων έχει δώσει τη συγκατάθεση του, ενώ σύμφωνα με την παρ. 2ε του ως άνω άρθρου "κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται η επεξεργασία και χωρίς τη συγκατάθεση, όταν: .... ε) Η επεξεργασία είναι απολύτως αναγκαία για την ικανοποίηση του έννομου συμφέροντος που επιδιώκει ο υπεύθυνος επεξεργασίας ή ο τρίτος ή οι τρίτοι στους οποίους ανακοινώνονται τα δεδομένα και υπό τον όρο ότι τούτο υπερέχει προφανώς των δικαιωμάτων και συμφερόντων των προσώπων στα οποία αναφέρονται τα δεδομένα και δεν θίγονται οι θεμελιώδεις ελευθερίες αυτών". Τέτοια περίπτωση συνδρομής υπέρτερου εννόμου συμφέροντος συνιστά, ιδίως, η περίπτωση κατά την οποία τα στοιχεία που ζητούνται είναι αναγκαία για την αναγνώριση, άσκηση ή υπεράσπιση δικαιώματος ενώπιον δικαστηρίου. Το παραπάνω επιχείρημα αντλείται από το άρθρο 7 παρ. 2 γ' του Ν. 2472/1997, που αφορά την επεξεργασία ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων, αλλά εφαρμόζεται κατά μείζονα λόγο και στην επεξεργασία απλών προσωπικών δεδομένων, σύμφωνα με το οποίο "Κατ' εξαίρεση επιτρέπεται η συλλογή και η επεξεργασία ευαίσθητων δεδομένων, καθώς και η ίδρυση και λειτουργία σχετικού αρχείου, ύστερα από άδεια της Αρχής, όταν συντρέχουν μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες προϋποθέσεις: ... γ) Η επεξεργασία αφορά δεδομένα που δημοσιοποιεί το ίδιο το υποκείμενο ή είναι αναγκαία γιά την αναγνώριση, άσκηση ή υπεράσπιση δικαιώματος ενώπιον δικαστηρίου ή πειθαρχικού οργάνου". Προϋπόθεση όμως για τη νόμιμη εφαρμογή της παραπάνω διάταξης είναι ότι τα δεδομένα, των οπαίων ζητείται η χορήγηση ή το οποία χρησιμοποιούνται καθ' οιουδήποτε τρόπο, πρέπει να είναι απολύτως αναγκαία και πρόσφορα για την αναγνώριση, άσκηση ή υπεράσπιση δικαιώματος ενώπιον δικαστηρίου (αρχή της αναγκαιότητας), και δη ενόψει της συγκεκριμένης δίκης που εκκρεμεί. Η αναγκαιότητα δε υφίσταται όταν ο επιδιωκόμενος σκοπός δεν μπορεί να επιτευχθεί με άλλα ηπιότερα μέσα. Τα δεδομένα, επίσης, δεν πρέπει να είναι περισσότερα από όσα είναι απολύτως απαραίτητα για την υπεράσπιση του δικαιώματος (αρχή της αναλογικότητας, ΑΠ 1923/2006, ΣΤΕ 2252/2005). Στα πλαίσια αυτά γίνεται δεκτό ότι σύμφωνα και με τις διατάξεις των άρθρων 77, 217, 251, 358, 575 ΚΠΔ, είναι δυνατόν να προσαχθούν και να αναγνωστούν ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου έγγραφα που άπτονται των προσωπικών ή και ευαίσθητων δεδομένων, προκειμένου να αναζητηθεί και ευρεθεί η ουσιαστική αλήθεια της υπόθεσης (ΑΠ 49/2011). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 22 παρ. 4 του ίδιου νόμου προβλέπονται ποινικές κυρώσεις, για "όποιον χωρίς δικαίωμα επεμβαίνει με οποιονδήποτε τρόπο σε αρχείο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα ή λαμβάνει γνώση των δεδομένων αυτών ή τα αφαιρεί, αλλοιώνει, βλάπτει, καταστρέφει, επεξεργάζεται, μεταδίδει, ανακοινώνει, τα καθιστά προσιτά σε μη δικαιούμενα πρόσωπα ή επιτρέπει στα πρόσωπα αυτά να λάβουν γνώση των εν λόγω δεδομένων ή τα εκμεταλλεύεται με οποιονδήποτε τρόπο". Τέλος, κατά το άρθρο 23 του εν λόγω νόμου με τίτλο "αστική ευθύνη", προβλέπονται και αστικές κυρώσεις ειδικότερα δε η παράγραφος 1 αυτού ορίζει, ότι "φυσικό πρόσωπο ή νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, που κατά παράβαση του παρόντος νόμου προκαλεί περιουσιακή βλάβη, υποχρεούται σε πλήρη αποζημίωση. Αν προκάλεσε ηθική βλάβη, υποχρεούται σε χρηματική ικανοποίηση. Η ευθύνη υπάρχει και όταν ο υπόχρεος όφειλε να γνωρίζει την πιθανότητα να επέλθει βλάβη σε άλλου". Από τις προαναφερόμενες διατάξεις του νόμου 2472/1997, σαφώς προκύπτει, ότι, οι ποινικές κυρώσεις, προβλέπονται όχι γενικώς και αορίστως για κάθε παράβαση των διατάξεων του, αλλά μόνο για συγκεκριμένες ειδικά περιγραφόμενες σοβαρές παραβάσεις. Στα πλαίσια αυτά, γίνεται δεκτό ότι δεν στοιχειοθετείται αντικειμενικά το προβλεπόμενο από το άρθρο 23 του νόμου αυτού έγκλημα, όταν ο φερόμενος ως δράστης δεν ερεύνησε ο ίδιος κάποιο αρχείο ή δεν του μετέδωσε τις αποτελούσες προσωπικό δεδομένο πληροφορίες, τρίτος πού επενέβη σε αρχείο, αλλά τις γνωρίζει από μόνος του (ΑΠ 474/2016, 1372/2015) και β) αντίθετα, οι -προβλεπόμενες με αυτές αστικές κυρώσεις, μεταξύ των οποίων και η χρηματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης, είναι ευρύτατες, με την έννοια ότι επιβάλλονται για κάθε μορφής παράβαση των επιταγών και απαγορεύσεων που θεσπίζονται με αυτόν (ΑΠ 1520/2017, ΝΟΜΟΣ).

Με την υπό κρίση αγωγή όπως σε αυτήν μετατράπηκε νομίμως το σύνολο του αιτήματος Από έντοκα καταψηφιστικό σε έντοκο αναγνωριστικό με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου του ενάγοντος και καταγραφή στα πρακτικά - ο τελευταίος ισχυρίζεται ότι οι δύο πρώτες εναγόμενες με τη σύμπραξη και συνδρομή του τρίτου εναγόμενου προέβησαν σε συλλογή, επεξεργασία και δημοσίευση αναζητήσεων του ενάγοντος στο διαδίκτυο, που σχετίζονταν με την ιδιωτική του ζωή. Ότι, η χρησιμοποίηση εν αγνοία του και χωρίς την έγκριση ή τη συναίνεσή του των κωδικών πρόσβασης στο πρόγραμμα περιήγησης Safari, όπως πραγματοποιήθηκε από τον τρίτο εναγόμενο για λογαριασμό της πρώτης και της δεύτερης των εναγομένων, κατ' εντολή και με προτροπή τους, αλλά και η χρήση και η δημοσιοποίησή τους από τις δύο πρώτες εναγόμενες αποτελούν επεξεργασία των προσωπικών του δεδομένων και συνιστούν παράνομη συλλογή και επεξεργασία αυτών κατ’ ευθεία παράβαση του άρθρου 7 του Ν. 2472/1997. Για τους λόγους αυτούς, ο. ενάγων, επικαλούμενος τη διάταξη του προαναφερόμενου νόμου, όσο και των άρθρων 362, 366 του ΠΚ και 914, 922 και 932 του ΑΚ ζητά με προσωρινά εκτελεστή απόφαση να αναγνωρισθεί ότι οι εναγόμενοι οφείλουν να του καταβάλουν ως χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 49.950,00 ευρώ εις ολόκληρου ο καθένας τους, με το νόμιμο τόκο υπερημερίας και επιδικίας από την επομένη της επίδοσης της αγωγής, καθώς και να καταδικασθούν στην καταβολή της δικαστικής του δαπάνης.

Με αυτό το περιεχόμενο κι αιτήματα η αγωγή παραδεκτά φέρεται προς εκδίκαση κατά την προκείμενη ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών των άρθρων 663 επ. ΚΠολΔ, ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου, που είναι αρμόδιο καθ ύλην και κατά τόπον (7-10, 14 παρ. 1 εδ. α' ; άρθρ. 25 παρ. 2 και 37 παρ. 1 ΚΠολΔ, 23 παρ. 3 εδ. α' Ν. 2472/1997 «Προστασία του ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα» 14 παρ. 3 Ν. 3471/2006) και είναι νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις που αναφέρθηκαν στις ανωτέρω νομικές σκέψεις, αλλά και στις διατάξεις των άρθρων 57, 59, 71, 914, 922, 926, 932, 346, ΑΚ, 362, 366 τού ΠΚ, 1-4, 10 – 11 και 23 παρ. 1 Ν. 2472/1997 και 176 ΚΠολΔ, πλην του αιτήματος περί κηρύξεως της αποφάσεως προσωρινά εκτελεστής, καθόσον δεν νοείται εκτέλεση σε αναγνωριστικές αποφάσεις. Πρέπει, επομένως, να ερευνηθεί περαιτέρω η ένδικη αγωγή ως προς την ουσιαστική βασιμότητά της.

Από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν ο: διάδικοι, τα οποία το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε προς έμμεση απόδειξη για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 336 παρ.3, 339 και 395 ΚΠολΔ,) μερικά από τα οποία μνημονεύονται στη συνέχεια και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολό τους, χωρίς να παραλείπεται κανένα κατά την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς, έστω κι αν δεν γίνεται μνεία σε καθένα από αυτά χωριστά (Α.Π. 139/20096 ΝΟΜΟΣ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Ο ενάγων με την πρώτη εναγόμενη τέλεσαν νόμιμο πολιτικό γάμο στο Δημαρχείο της πόλης ………… της Γερμανίας την 21-06-2013, ο οποίος ιερολογήθηκε σύμφωνα με τους κανόνες της Ορθόδοξης Εκκλησίας στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου στην Αθήνα την 26-07-2013, από τον οποίο απέκτησαν ένα ανήλικο θήλυ τέκνο, την …………, που γεννήθηκε την 14-12-2014. Η έγγαμη συμβίωση των διαδίκων δεν εξελίχθηκε ομαλά και του Οκτώβριο του έτους 2015 διακόπηκε οριστικά η έγγαμη συμβίωσή τους κι έκτοτε βρίσκονται σε σφοδρή προσωπική αντιδικία, κυρίως σε θέματα που αφορούν την επιμέλεια, διατροφή κι επικοινωνία του κοινού ανηλίκου τέκνου τούς. Με την από 25-10-2016 και με αριθμό κατάθεσης …………/…………/2016 αίτηση του ενάγοντος ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων) κατά της πρώτης εναγομένης - εν διαστάσει συζύγου του, επικαλούμενος ότι η τελευταία συνήψε ερωτική σχέση με τη δεύτερη εναγομένη κι ότι αυτή η σχέση εγκυμονεί κινδύνους για την ανήλικη κόρη του - την επιμέλεια της οποίας ασκεί δυνάμει προσωρινής διαταγής η πρώτη εναγομένη - ζήτησε να ρυθμιστεί προσωρινά η κατάσταση μέχρι να αναλάβει ο ίδιος και να υποχρεωθεί η πρώτη εναγομένη να μην φέρνει την ανήλικη σε επαφή με τη δεύτερη εναγομένη, καθώς και η δεύτερη εναγομένη να μην πλησιάζει την ανήλικη. Η ανωτέρω αίτηση απορρίφθηκε δυνάμει της υπ' αριθμ. 3253/2017 απόφασης του ανωτέρω Δικαστηρίου, το οποίο πιθανολόγησε, μεταξύ άλλων, ότι οι δύο εναγόμενες διατηρούν στενή φιλική σχέση και το γεγονός ότι τον Αύγουστο του έτους 2016 πήγαν μαζί με άλλες τρεις φίλες τους για ολιγοήμερες διακοπές στη Φολέγανδρο, μένοντας σε ξενοδοχείο φιλικό προς τους ομοφυλόφιλους δεν αποδεικνύει αμάχητα την ομοφυλοφιλική τους σχέση. Αλλά, ακόμη κι αν ήθελε υποτεθεί ότι πράγματι οι δύο πρώτες εναγόμενες διατηρούν ερωτική σχέση, από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν πιθανολογήθηκε ότι η ανήλικη ανατρέφεται σε περιβάλλον οικογενειακής ομοφυλοφιλίας, καθόσον οι δύο εναγόμενες διαμένουν σε διαφορετικές οικίες και σε διαφορετικές περιοχές της Αττικής. Δυνάμει, δε, της υπ' αριθμ. 7518/2017 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων), η επιμέλεια της ανήλικης θυγατέρας ανατέθηκε προσωρινά στη μητέρα – α’ εναγομένη και υποχρέωσε τον πατέρα – ενάγοντα να προκαταβάλλει στη μητέρα εντός τον πρώτου πενθημέρου κάθε ημερολογιακού μήνα, ως προσωρινή διατροφή για λογαριασμό του τέκνου τους το ποσό των 720,00 ευρώ, έως την έκδοση αποφάσεως επί της ασκηθησομένης τακτικής αγωγής, νομιμοτόκως από την καθυστέρηση της καταβολής κάθε μηνιαίας δόσης έως την εξόφλησή της. Επίσης, υποχρέωσε τον ενάγοντα να απόσχει από οποιαδήποτε ενέργεια παρακολούθησης της συζύγου του - α' εναγομένης ή καταγραφής των προσωπικών συνομιλιών της, με οποιοδήποτε μέσο, εντός ή εκτός της οικίας της, καθώς και να απόσχει από επισκέψεις στην οικία της, που δεν πραγματοποιούνται στα πλαίσια της ρυθμιζόμενης επικοινωνίας του με το τέκνα. Επίσης, απείλησε κατά του ενάγοντος χρηματική ποινή, ύψους 1.000,00 ευρώ και προσωπική κράτηση διάρκειας 4 μηνών για κάθε παράβαση των επιταγών της προηγούμενης διάταξης και ρύθμισε αναλυτικά το δικαίωμα επικοινωνίας του με την ανήλικη θυγατέρα του.

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι κατά τη διάρκεια των ολιγοήμερων διακοπών των δύο πρώτων εναγομένων στη Φολέγανδρο, κατόπιν τηλεφωνικής καταγγελίας στο κέντρο άμεσης δράσης, που έλαβε χώρα την 25-08-2016, σύμφωνα με την οποία δύο γυναίκες που επέβαιναν στο υπ' αριθμ.. κυκλ. ………… αυτοκίνητο διακινούσαν ναρκωτικές ουσίες στην περιοχή της Αγκάλης Φολεγάνδρου, βρέθηκε στην τάπα βενζίνης του ανωτέρω οχήματος που χρησιμοποιούσαν οι δύο πρώτες εναγόμενες 1 μαύρο σακουλάκι, που περιείχε εννέα (9) αυτοσχέδιες νάιλον συσκευασίες, περιέχουσες ναρκωτική ουσία κοκαΐνης, συνολικού μεικτού βάρους 8,6 γραμμαρίων, καθώς και ένας μαγνήτης. Στη σωματική, δε, έρευνα που διενεργήθηκε από τους αστυνομικούς ουδέν παράνομο ανευρέθη.  

Εν συνεχεία, οι δύο πρώτες εναγόμενες οδηγήθηκαν στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Νάξου με την – κατηγορία της διακίνησης (κατοχής) ναρκωτικών ουσιών του Ν. 4139/2013 από κοινού και στη συνέχεια στην ανακρίτρια του ανωτέρω Πρωτοδικείου –, όπου και έλαβαν προθεσμία για απολογία στις 31-08-2016, οπότε και αφέθηκαν ελεύθερες άνευ επιβολής περιοριστικών όρων. Οι δύο εναγόμενες, κατέθεσαν την από 30-09-2016 με ΑΒΜ Α2016/………… έγκληση ενώπιον της Εισαγγελέας Πρωτοδικών Νάξου εναντίον του ενάγοντος για τα αδικήματα της ψευδούς καταμήνυσης, της συκοφαντικής δυσφήμησης και της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, επικαλούμενες ότι ο ενάγων είχε εξαρχής σκοπό να τις παγιδεύσει και να δημοσιοποιήσει το γεγονός, το οποίο αναδημοσιεύτηκε σε ιστοσελίδες και εφημερίδες. Για την απόδειξη της συμμετοχής του ενάγοντος στις ανωτέρω πράξεις οι δύο πρώτες εναγόμενες προσκόμισαν την από 19-12-2016 επιστολή βεβαίωσης τεχνολογικών παρατηρήσεων του τρίτου των εναγομένων, τεχνικού συμβούλου της εταιρείας πληροφορικής και Νέων Τεχνολογιών «…………», από την οποία εμφαίνεται η επισκεψιμότητα του ιστορικού αναζήτησης της εφαρμογής του περιηγητή «SAFARI» της φορητής συσκευής ΤΑΒLΕΤ ΙΡΑD-2 mini, το οποίο χρησιμοποιούσε η πρώτη εναγομένη από κοινού με του ενάγοντα κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσής τούς και στη συνέχεια ο ενάγων την παρέδωσε στην εν διαστάσει σύζυγό του. Η, δε, ανωτέρω συσκευή λειτουργούσε από την αρχή με τα στοιχεία τον ενάγοντος, ήτοι με λογαριασμό που ο ίδιος είχε δημιουργήσει. Αφού η πρώτη εναγόμενη διαπίστωσε ότι ο ενάγων είχε προβεί σε εγκατάσταση συστημάτων ηχητικής παρακολούθησης εντός των τηλεοράσεων της οικίας της, ακόμα και συστημάτων εντοπισμού εντός του αυτοκινήτου, η πρώτη εναγόμενη σταμάτησε την χρησιμοποίηση της φορητής συσκευής. Από την επισκόπηση του ιστορικού της εν λόγω συσκευής προέκυψε ότι ο ενάγων ήδη από την 21-08-2016 αναζητούσε στο διαδίκτυο το κατάλυμα «………… FOLEGANDROS»., στο οποίο διέμεναν οι δύο πρώτες εναγόμενες κατά το χρονικό διάστημα από 17-08-2016 έως 28-08-2016. Η εν λόγω αναζήτηση στην εφαρμογή του περιηγητή SAFARI λάμβανε χώρα από το κινητό τηλέφωνο μάρκας ΑΡΡLΕ του ενάγοντος, το οποίο λειτουργεί με του ίδιο λογαριασμό της φορητής συσκευής IPAD. Εν συνεχεία, το ιστορικό αναζήτησης συγχρονίζεται μέσω της τεχνολογίας icloud σε όλες τις συσκευές που χρησιμοποιούν το ίδιο αρρle id, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται αυτό στη φορητή συσκευή ipad, η οποία βρισκόταν στην κατοχή της πρώτης εναγομένης.

Από τα ανωτέρω αποδεικνύεται ότι η επέμβαση στα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα του ενάγοντας, ήτοι στις αναζητήσεις του στο ίντερνετ, χωρίς τη συγκατάθεσή του έλαβαν χώρα για την  υπεράσπιση δικαιώματος ενώπιον Δικαστηρίου, δεκτής γενομένης ως ουσίας βάσιμης της νόμιμης κατ' άρθρο 7 παρ. 2 στοιχ. γ' του Ν. 2472/1997, που πρότειναν παραδεκτώς οι εναγόμενοι, καθόσον η υπεράσπιση των μηνυομένων για τα αδικήματα της κατοχής των ναρκωτικών ουσιών υπερτερεί προφανώς των δικαιωμάτων και συμφερόντων του ενάγοντος, στον οποίο αναφέρονται τα προσωπικά δεδομένα, χωρίς να θίγονται οι θεμελιώδεις ελευθερίες του. Εξάλλου, εφόσον εξαρχής, κατά τη διάρκεια της απολογίας των δύο πρώτων εναγομένων, οι τελευταίες κατέστησαν υπεύθυνο για το εν λόγω συμβάν στη Φολέγανδρο του ενάγοντα, κατέθεσαν την προαναφερόμενη από 30.09.2016 και με ΑΒΜ Α 2016/………… έγκληση ενώπιον της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Νάξου εναντίου του και κατά παντός άλλου υπευθύνου για τα αδικήματα της ψευδούς καταμήνυσης, της συκοφαντικής δυσφήμησης και της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, και εν συνεχεία τους επιδόθηκαν τα υπ' αριθμ. πρωτ. …………/…………/………… και …………/…………/………… έγγραφα της Υποδιεύθυνσης Δίωξης Ναρκωτικών Τμήματος Αθηνών, σύμφωνα με τα οποία ζητούσαν στοιχεία που να συνδέουν του ενάγοντα - μηνυόμενο με τις αξιόποινες πράξεις. Επομένως, ο μοναδικός τρόπος απόδειξης της αθωότητας των δύο πρώτων εναγομένων ήταν η χρησιμοποίηση των ιστοσελίδων που επισκέφθηκε ο ενάγων, εκ των οποίων προέκυψε ότι ήδη από την 21-08-2016, ο τελευταίος αναζητούσε στο διαδίκτυο το κατάλυμα «………… FOLEGANDROS», στo οποίο διέμεναν κατά τη διάρκεια των θερινών διακοπών τους οι δύο πρώτες εναγόμενες, ενώ από την 30-08-2016 έως την 01-09-2016 ο ενάγων έκανε αναζήτηση στη μηχανή αναζήτησης Gοogle με τα λήμματα «ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΦΟΛΕΓΑΝΔΡΟΣ». Βάσει των ανωτέρω και λαμβανομένης υπόψιν της αρχής της αναλογικότητας και σταθμίζοντας τα συγκρουόμενα έννομα αγαθά αποδείχθηκε ότι η εν προκειμένω διαφύλαξη του δικαιολογημένου συμφέροντος των δύο πρώτων εναγομένων περί της διακρίβωσης της έκνομης ενέργειας του ενάγοντος, υπερτερεί σε σχέση με την απλή διαφύλαξη της ιδιωτικής ζωής του. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμη η υπό κρίση αγωγή, καθόσον ούτε δυσφήμηση συνιστά η πράξη των εναγομένων, αφού η επίδικη επιστολή τεχνολογικών παρατηρήσεων προσκομίσθηκε μόνου ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Νάξου, κατόπιν σχετικής παραγγελίας του γιο την προσκόμιση στοιχείων που αποδεικνύουν την εμπλοκή του ενάγοντος στις αποδιδόμενες σε αυτόν καταγγελίες και την απαλλαγή των δύο πρώτων εναγομένων από τις αποδιδόμενες στις ίδιες καταγγελίες. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων πρέπει να επιδικασθούν σε βάρος του ενάγοντος, λόγω της ήττας του, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό της παρούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

  • ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.
  • ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αγωγή.
  • ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον ενάγοντα στην καταβολή των δικαστικών εξόδων των εναγομένων, τα οποία ορίζει στο ποσό των πεντακοσίων (500,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στο ακροατήριό του στην Αθήνα, σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση, χωρίς την Παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους, στις 02/05/20Ι8.

 

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                     Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ