Ακολουθεί απόσπασμα της απόφασης.
«Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 785, 786, 787, 792 παρ. 2, 961 962 και 1113 ΑΚ προκύπτει ότι σε περίπτωση αποκλειστικής χρήσης του κοινού πράγματος από έναν από τους κοινωνούς, δικαιούνται οι υπόλοιποι, και αν ακόμη δεν πρόβαλαν αξίωση σύγχρησης, να απαιτήσουν από αυτόν που κάνει αποκλειστική χρήση ανάλογη προς το ποσοστό του δικαιώματος τους μερίδα από το όφελος που αυτός αποκόμισε και το οποίο συνίσταται στην αξία της επιπλέον της ιδανικής του μερίδας χρήσης του κοινού. Ειδικότερα, προκειμένου περί αστικού ακινήτου, το όφελος αυτό συνίσταται στην κατά το χρόνο αποκλειστικής χρήσης μισθωτική αξία της μερίδας των εκτός χρήσης κοινωνών, η οποία δεν αποτελεί μίσθωμα αφού δεν υπάρχει μισθωτική σχέση, αλλά αποδοτέα, ως αποζημίωση, κατά τις ανωτέρω διατάξεις, ωφέλεια. Ο τρόπος που ο κοινωνός χρησιμοποίησε αποκλειστικά για λογαριασμό του το κοινό πράγμα είναι κατ’ αρχήν αδιάφορος και μπορεί αυτός να το έχει εκμισθώσει ή να το έχει χρησιδανείσει σε άλλον ή να το έχει ιδιοχρησιμοποιήσει με οποιοδήποτε τρόπο, δηλαδή έστω και διατηρώντας αυτό αδρανές ή προκειμένου για ακίνητο διατηρώντας το κλειστό και ανεκμετάλλευτο, εφόσον με τον τρόπο αυτό αποκλείει στην πράξη τη σύγχρηση των λοιπών κοινωνών και ο ίδιος έχει οποτεδήποτε την ευχέρεια να το εκμεταλλευτεί κατά την κρίση και το συμφέρον του (ΑΠ 852/20191 ΑΠ 276/20161 ΑΠ 767/2014). Συνεπώς, στη σχετική αγωγή αποζημίωσης, καθώς και στην απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας που θα εκδοθεί, αρκεί να αναφέρεται το κοινό ακίνητο, η σε αυτό μερίδα του ενάγοντος, ότι ο εναγόμενος έκανε κατά τον επίδικο χρόνο αποκλειστική χρήση του κοινού ακινήτου και επίσης το κατά τον επίδικο χρόνο όφελος του εναγομένου κοινωνού από την αποκλειστική χρήση του κοινού ακινήτου (ΑΠ 1199/2021 ΤΝΠ Νόμος, ΑΠ 852/2019 ΤΝΠ ΑΠ 564/2012 ΝοΒ 2012.1722).
Κατά το άρθρο 794 του ΑΚ «κάθε κοινωνός ενέχεται απέναντι στους λοιπούς, κατά την αναλογία της μερίδας του, για τα έξοδα της συντήρησης, της διοίκησης και της χρησιμοποίησης του κοινού». Από τη διάταξη αυτή, ερμηνευόμενη σε συνδυασμό και με τις διατάξεις των άρθρων 788, 789, 790, 730, 904 επ. και 1101-1107 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι ο κοινωνός, που καταβάλει έξοδα πέραν τη αναλογίας του, δικαιούται να απαιτήσει τα επί πλέον καταβληθέντα, παρά των λοιπών κοινωνών, κατ' αναλογία των μερίδων τους, απ' ευθείας με βάση την πιο πάνω διάταξη του άρθρου 794 ΑΚ, εφόσον πρόκειται για έξοδα που έγιναν υπό τις προϋποθέσεις των άρθρων 788-790 ΑΚ δηλαδή κατόπιν αποφάσεως όλων των κοινωνών ή της πλειοψηφίας αυτών ή του δικαστηρίου ή αφορούν μέτρα που λήφθηκαν για την αποτροπή επικείμενου κινδύνου του πράγματος. Εάν δεν συντρέχουν οι ως άνω προϋποθέσεις, ο συγκύριος που πλήρωσε τα έξοδα του κοινού πράγματος, δικαιούται να αξιώσει αυτά κατά τις διατάξεις για τη διοίκηση αλλότριων ή για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό (ΑΠ 1188/2010). Ο σχετικός ισχυρισμός του εναγόμενου - συγκυρίου, ο οποίος μπορεί να προταθεί, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 325, 326, 802, 1103 ΑΚ και 479 ΚΠολΔ ανταγωγικά ή κατ' ένσταση, με την άσκηση συγχρόνως και του δικαιώματος επίσχεσης ως προς αυτά, για να είναι ορισμένος, πρέπει να αναφέρει ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις της διοίκησης αλλότριων ή του αδικαιολόγητου πλουτισμού, σε αντίθετη δε περίπτωση, μη αναφοράς, δηλαδή, των στοιχείων αυτών, ο εν λόγω ισχυρισμός είναι απορριπτέος. Για να είναι, όμως, ορισμένη η ένσταση επισχέσεως πρέπει να καθορίζει σαφώς και κατά τρόπον ορισμένο μεταξύ άλλων, το ύψος κάθε μιας δαπάνης χωριστά με ειδική ονοματοδοσία του περιεχομένου της (ΑΠ 634 / 2021 ΝΟΜΟΣ).
Με την κρινόμενη αγωγή του, ο ενάγων εκθέτει ότι ο ίδιος, η εναγομένη και ο αδελφός τους, ………………, τυγχάνουν συγκύριοι, κατά ποσοστό 1/3 εξ αδιαιρέτου έκαστος, του υπ' αριθμ. ΕΝΑ (1) διαμερίσματος του πρώτου ( Α') πάνω από το ισόγειο ορόφου, μίας πολυκατοικίας, η οποία έχει ανεγερθεί σε οικόπεδο που βρίσκεται εντός του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου της πόλης ………όπως αυτό περιγράφεται αναλυτικά στην αγωγή. Ότι η ανωτέρω οριζόντια ιδιοκτησία περιήλθε στην πλήρη συγκυριότητα αυτού, της εναγόμενης και του αδελφού τους, κατά ποσοστό 1/3 εξ' αδιαιρέτου έκαστος, δυνάμει εξ αδιαθέτου κληρονομικής διαδοχής ……………Ότι η εναγόμενη χρησιμοποιεί από τον Ιούνιο του έτους 2019 αποκλειστικά μόνη της την ένδικη επίκοινη ως άνω οριζόντια ιδιοκτησία (η οποία συνορεύει και συνέχεται με έτερη δική της), συνεχώς έως και σήμερα κάνοντας αποκλειστική χρήση αυτής, χωρίς ουδέποτε να καταβάλλει σε εκείνον αποζημίωση χρήσεως του παραπάνω ακινήτου, και ενόσω ο ενάγων, ως συνιδιοκτήτης, δεν συναίνεσε ποτέ στην χρήση αυτού αποκλειστικά από εκείνη. Ότι ο ενάγων έχει επανειλημμένως διαμαρτυρηθεί και την έχει οχλήσει προφορικώς και εγγράφως, δια της από 23-02-2022 εξώδικης δήλωσης- γνωστοποίησης - πρόσκλησης που της επιδόθηκε στις 24-02-2022, για την ανωτέρω αποκλειστική χρήση του ακινήτου, πλην όμως αυτή αδιαφορεί. Ότι, κατά συνέπεια, η εναγομένη, λόγω της αποκλειστικής αυθαίρετης χρήσης του παραπάνω ακινήτου για το επίδικο χρονικό διάστημα ωφελήθηκε κατά τα ποσά που θα κατέβαλλε για τη μίσθωση όμοιου ακινήτου στην ίδια περιοχή, κατά τα αναλυτικά εκτιθέμενα στο δικόγραφο. Ότι, ωστόσο, αυτή αρνείται να του αποδώσει την ωφέλεια που αντιστοιχεί στην ιδανική του μερίδα. ……..
Με αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα η αγωγή αρμοδίως και παραδεκτώς εισάγεται για να συζητηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου που είναι καθ' ύλην και κατά τόπον αρμόδιο (άρθρα 14, 29 παρ. 1 ΚΠολΔ), κατά την τακτική διαδικασία, και ειδικότερα: α) έχει επιδοθεί στην εναγομένη κατά την διάταξη του άρθρου 215 παρ. 2 του ΚΠολΔ (όπως αυτό αντικαταστάθηκε με την παρ. 2 του άρθρου δεύτερου του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015) εντός της προθεσμίας των 30 ημερών από την κατάθεσή της (β) έχει κατατεθεί από τους διαδίκους το έγγραφο πληρεξουσιότητας της διάταξης του άρθρου 96 ΚΠολΔ, γ) έχουν κατατεθεί από τους διαδίκους προτάσεις, με όλα τα αποδεικτικά τους μέσα και διαδικαστικά έγγραφα την 81-07-2024 ο ενάγων και 91-07-2024 η εναγομένη (καταληκτική ημερομηνία για την κατάθεση των προτάσεων, ήτοι η 90ή ημέρα από τη λήξη της προθεσμίας για την επίδοση της ενδίκου αγωγής, είναι η 09-07-2024), και προσθήκη, την 16-07-2024 ο ενάγων και την 24-07-2024 η εναγομένη. Περαιτέρω, η υπό κρίση αγωγή είναι επαρκώς ορισμένη, περιέχουσα σαφή έκθεση των γεγονότων που την θεμελιώνουν σύμφωνα με το νόμο, κατά τα εκτιθέμενα στην ανωτέρω νομική σκέψη, και δικαιολογούν την άσκησή της από τον ενάγοντα κατά της εναγόμενης, καθώς και ορισμένο αίτημα, απορριπτομένου του ισχυρισμού της εναγόμενης περί αοριστίας αυτής, καθώς περιγράφεται επαρκώς το κοινό ακίνητο χωρίς να είναι αναγκαίο, για το παραδεκτό αυτής, οι συγκληρονόμοι - συγκοινωνοί να έχουν προηγουμένως προβεί στη συμβολαιογραφική αποδοχή της επαχθείσας σε αυτούς, κληρονομιάς. Περαιτέρω η αγωγή είναι και νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 340, 346, 785, 786, 787, 792 παρ. 2, 962, 1113 1193, 1199, 1711, 1846 ΑΚ, 176, 191 παρ. 2, 907, 908 ΚΠολΔ.
Κατόπιν τούτων, η αγωγή πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα, δεδομένου, ότι για το παραδεκτό της συζήτησής της αγωγής τηρήθηκε η διαδικασία της διαμεσολάβησης που προβλέπουν οι διατάξεις των άρθρων 3, 6 και 7 του Ν. 4640/2019, επί ποινή απαραδέκτου της συζήτησης και δη η υποχρέωση έγγραφης ενημέρωσης για τη δυνατότητα διαμεσολαβητικής διευθέτησης της διαφοράς (βλ. σχετ. της ενάγουσας, την από 20-02-2024 έγγραφη ενημέρωση) και για το αντικείμενο της έχει καταβληθεί το απαιτούμενο τέλος δικαστικού ενσήμου με τις νόμιμες επιβαρύνσεις (βλ. με κωδικό ……………………δεσμευμένο ηλεκτρονικό παράβολο δικαστικού ενσήμου και την απόδειξη εξόφλησής του).
Η εναγόμενη με τις νομίμως και εμπροθέσμως κατατεθείσες προτάσεις της, αρνήθηκε την ένδικη αγωγή και προέβαλε, πέραν της ήδη απορριφθείσας ένστασης αοριστίας, ένσταση επίσχεσης άλλως συμψηφισμού των ως άνω απαιτήσεων του ενάγοντος με ανταπαιτήσεις της εναγομένης, που απορρέουν, κατά τους ισχυρισμούς της, από τη μεταξύ τους σχέση κοινωνίας, άλλως επικουρικώς κατά της διατάξεις της διοίκησης αλλοτρίων και άλλως κατά τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού, επικαλούμενη ότι προέβη σε εργασίες συντήρησης και ανακαίνισης του επίκοινου, για τις οποίες κατέβαλε εξ’ ολοκλήρου η ίδια συνολικό ποσό άνω των 3.550,88 Ευρώ, καθόσον δεν διαθέτει παραστατικά για το σύνολο των εν λόγω δαπανών, και ότι κατά συνέπεια ο ενάγων οφείλει να της καταβάλει το 1/3 (τουλάχιστον) των δαπανών αυτών, που αντιστοιχεί στο 1/3 εξ αδιαιρέτου ποσοστό της συγκυριότητας του, ήτοι το συνολικό ποσό των 1.183,63 Ευρώ, το οποίο και συμψηφίζει με το αιτούμενο αγωγικό ποσό, υποβάλλοντας παράλληλα αίτημα για διενέργεια πραγματογνωμοσύνης κατ' άρθρο 368 ΚΠολΔ για να διακριβωθεί το σύνολο των δαπανών που έχουν γίνει. Η ανωτέρω ένσταση συμψηφισμού του ποσού των 1.183,63 Ευρώ παραδεκτά και νόμιμα προβάλλεται με την υπό κρίση ένσταση (ΑΚ 440 και 262 ΚΠολΔ) και συνεπώς πρέπει να ερευνηθεί ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα, το δε αίτημα για διενέργεια πραγματογνωμοσύνης θα πρέπει να απορριφθεί, καθόσον εν προκειμένω τούτο δεν αφορά στο αίτημα της αγωγής, αλλά δι’ αυτού η εναγομένη επιδιώκει να θεμελιώσει τις ως άνω ουσιαστικές της ενστάσεις, το βάρος απόδειξης των οποίων, όμως, φέρει η ίδια. Τέλος, υπέβαλε αίτημα επιδικάσεως της απαιτήσεως με το νόμιμο επιτόκιο υπερημερίας και όχι επιδικίας, κατ' εξαίρεση, σύμφωνα με το άρθρο 346 του Α.Κ., λόγω της εύλογης αντιδικίας.
Από τις υπ' αριθμ. πρωτ. …………………..ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων ……………………..που προσκομίζει και επικαλείται παραδεκτώς ο ενάγων με τις προτάσεις του, οι οποίες ελήφθησαν ενώπιον της Δικηγόρου Αθηνών, ……………………..νομότυπης και εμπρόθεσμης, κατ' άρθρο 422 παρ. 1 ΚΠολΔ, κλήτευσης της εναγομένης να παραστεί κατά τη λήψη τους, η οποία επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα σε αυτήν, δυνάμει της υπ' αριθμ. ………………έκθεσης επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή………………, καθώς και από την υπ’ αριθμ. πρωτ…………………. ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα………………, που προσκομίζει και επικαλείται παραδεκτώς η εναγομένη με τις προτάσεις της, η οποία ελήφθη ενώπιον της Δικηγόρου Αθηνών …………………κατόπιν νομότυπης και εμπρόθεσμης, κατ' άρθρο 422 παρ. 1 ΚΠολΔ, κλήτευσης του ενάγοντος να παραστεί κατά τη λήψη της, η οποία επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα σε αυτόν, δυνάμει της υπ' αριθμ. της υπ’ αριθμ…………………………, καθώς και από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν νομότυπα και εμπρόθεσμα οι διάδικοι είτε προς άμεση απόδειξη είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, σε μερικά από τα οποία γίνεται ειδικότερη μνεία κατωτέρω χωρίς να παραγνωρίζεται η αποδεικτική δύναμη των λοιπών (Ολίγη 42/2012 ΤΝΠ Νόμος, ΑΠ 1821/2008 ΤΝΠ Νόμος), στα οποία δεν περιλαμβάνεται η προσκομιζόμενη από την εναγομένη από 30-06-2024 υπεύθυνη δήλωση του άρθρου 8 ν. 1599/1986 της………………………, η οποία ελήφθη για να χρησιμοποιηθεί στην παρούσα δίκη, κατά παρέκκλιση από τις δικονομικές διατάξεις περί απόδειξης και αποτελεί ανυπόστατο αποδεικτικό μέσο και δεν λαμβάνεται υπόψη ούτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (ΟλΑΠ 8/1987, ΑΠ 207/2019, ΑΠ 528/2018 ΤρΝομΠλ ΝΟΜΟΣ), από την επισκόπηση των προσκομιζομένων μετ' επικλήσεως άπατους διαδίκους φωτογραφιών, των οποίων η γνησιότητα δεν αμφισβητήθηκε (άρθρα 444 παρ. 1 περ. γ, 448 παρ, 2 και 457 παρ. 4 ΚΠολΔ, βλ. ΑΠ 1286/2003 ΕλλΔνη 2005.406, ΕφΛαμ 22/2010 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), καθώς και από τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο και αυτεπαγγέλτως (άρθρο 336 παρ. 4 ΚΠολΔ) αποδείχθηκαν τα εξής : Ο ενάγων, η εναγομένη και ο αδελφός τους, …………, τυγχάνουν συγκύριοι, κατά ποσοστό 1/3 εξ αδιαιρέτου έκαστος, μεταξύ άλλων, και του υπ' αριθμ. ΕΝΑ (1) διαμερίσματος του πρώτου ( Α') πάνω από το ισόγειο ορόφου, μίας πολυκατοικίας, ………Αποδείχθηκε, επίσης, ότι από τον Ιούνιο του έτους 2019, η εναγομένη χρησιμοποιεί αποκλειστικά μόνη της την ένδικη επίκοινη ως άνω οριζόντια ιδιοκτησία (η οποία συνορεύει και συνέχεται με έτερη δική της, ήτοι με το υπ’αριθμόν ΔΥΟ διαμέρισμα του Α’ ορόφου της ανωτέρω πολυκατοικίας, εμβαδού 27 τ.μ.), συνεχώς έως και σήμερα κάνοντας αποκλειστική χρήση αυτής, χωρίς ουδέποτε να καταβάλει σε εκείνον αποζημίωση χρήσεως του παραπάνω ακινήτου, και ενόσω ο ενάγων, ως συνιδιοκτήτης, δεν συναίνεσε ποτέ στην χρήση αυτού αποκλειστικά από εκείνη, αντιθέτως έχει επανειλημμένως διαμαρτυρηθεί και την έχει οχλήσει προφορικώς και εγγράφως, δια της από 23-02-2022 εξώδικης δήλωσης- γνωστοποίησης - πρόσκλησης που της επιδόθηκε στις 24-02-2022, για την ανωτέρω αποκλειστική χρήση του ακινήτου, πλην όμως αυτή αδιαφορεί. Περαιτέρω, αντίστοιχη με την κρινόμενη αγωγή έχει ασκήσει ο ενάγων κατά του αδελφού του, …….., ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου ………κατά την τακτική διαδικασία, και δη την από ………….. αγωγή του, συνεπεία της εκ μέρους του τελευταίου αποκλειστική χρήση της πατρικής τους οικίας…………….., στην οποία μάλιστα εξέτασε ως μάρτυρα ανταπόδειξης την εδώ εναγομένη. Για το λόγο δε αυτό, τα περί συμφωνίας όλων των αδελφών για την αποκλειστική χρήση του επίδικου ακινήτου (και του έτερου ακινήτου…………..) αναφερόμενα στην ένορκη κατάθεση του ………………..δεν κρίνονται πειστικά, λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι ο ενάγων μισθώνει οικία για τις στεγαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειάς του. Εν όψει των ανωτέρω, αποδείχθηκε ότι ο ενάγων δικαιούται να αξιώσει από την εναγόμενη αποζημίωση χρήσεως του επίδικου ακινήτου για το χρονικό διάστημα από 01.06.2019 έως 10.02.2025, λόγω της ωφέλειας που η τελευταία αποκόμισε κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα από την αποκλειστική χρήση του κοινού ακινήτου τους. Πιο συγκεκριμένα, η συνολική ωφέλεια που αποκόμισε η εναγομένη από την αποκλειστική χρήση του ακινήτου, είναι η εξοικονόμηση του μισθώματος, που θα κατέβαλε για την μίσθωση άλλου ακινήτου αντίστοιχης μισθωτικής αξίας και συγκεκριμένα το αναλογούν στο ποσοστό της ιδανικής μερίδας του ενάγοντας στο προαναφερόμενο ακίνητο (1/3 εξ' αδιαιρέτου), μίσθωμα. Η αποζημίωση αυτή υπολογίζεται, σύμφωνα με την μισθωτική αξία του επικοίνου, λαμβανομένων υπόψη της τοποθεσίας του ακινήτου ………….. του εμβαδού του, της παλαιότητάς του και της εγγύτητάς του στη θάλασσα, αλλά και επίσης της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης μέχρι και το έτος 2020, που συνετέλεσε μεταξύ άλλων στη μείωση της ζήτησης μισθωμένων κατοικιών καθώς και στην πτώση των τιμών των ακινήτων, εν συνεχεία δε, αντιθέτως, λόγω της ανάπτυξης της οικονομίας κατά τα έτη 2021-2025, της ανοδικής πορείας του τουρισμού (εγχώριου και ξένου) σε ολόκληρη την επικράτεια, σε συνδυασμό με την διαδεδομένη χρήση ψηφιακών πλατφορμών βραχυπρόθεσμης ενοικίασης για το ευρύ κοινό (Airbnb, Booking), λαμβάνοντας υπ'οψιν τα ανωτέρω χαρακτηριστικά του ακινήτου και της τοποθεσίας του, η δε συνολική αποδοτέα από την εναγομένη ωφέλεια, που αποκόμισε από την αποκλειστική χρήση του επίκοινου για το επίδικο χρονικό διάστημα, ανέρχεται κατά την κρίση του Δικαστηρίου, με βάση και τα διδάγματα της κοινής πείρας, στο ποσό των…… Επομένως η εναγόμενη οφείλει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 6.159,15€ ……………ως αποζημίωση χρήσης από την ωφέλεια που αποκόμισε χρησιμοποιώντας αποκλειστικά το ανωτέρω κοινό ακίνητο των διαδίκων κατά το χρονικό διάστημα από 01.06.2019 έως 10.02.2025. Περαιτέρω, ως προς την ένσταση συμψηφισμού της εναγομένης για το ποσό των 1.183,63 Ευρώ, πρέπει να επισημανθούν τα εξής: Από τα προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα των διαδίκων δεν αποδείχθηκε ότι η ανωτέρω δαπάνη των 1.183,63 Ευρώ πραγματοποιήθηκε δυνάμει των άρθρων 794 ΑΚ, τα οποία επικαλείται η εναγόμενη. Ειδικότερα, προκειμένου να αποδοθούν δαπάνες σε κοινό πράγμα είναι απαραίτητο να συντρέχει μία εκ των προϋποθέσεων των άρθρων 788-790 ΑΚ, ήτοι ότι η δαπάνη πραγματοποιήθηκε μετά από απόφαση όλων ή της πλειοψηφίας των κοινωνών (συγκυριών) ή δικαστική απόφαση ή και χωρίς τις προϋποθέσεις αυτές, εφόσον οι δαπάνες έγιναν για την αποτροπή επικειμένου κινδύνου και για τη συντήρηση του πράγματος κατ’ άρθρο 788 παρ. 2 του ΑΚ (βλ. Κ. Παπαδόπουλου, Αγωγές εμπραγμάτου δικαίου, έκδ. 1989, παρ. 2011 σελ. 444, ΑΠ 280/1995 ΕλλΔνη 38. 1117, ΑΠ 1282/1993 ΕλλΔνη 36. 857, Εφ Πατρών 51/2023 ΤΝΠ Νόμος). Στην προκειμένη περίπτωση δεν αποδείχθηκε ότι υπήρξε συμφωνία των διαδίκων για την ανακαίνιση της οικίας, ούτε ότι η δαπάνη αυτή πραγματοποιήθηκε για την αποτροπή κάποιου επικείμενου κινδύνου, καθώς η ανακαίνιση οικίας δεν συνιστά επείγοντα κίνδυνο για τη συντήρηση του κοινού πράγματος, απορριπτομένης επομένως της κύριας βάσης της ένστασης συμψηφισμού που στηρίζεται στις διατάξεις των άρθρων 794 ΑΚ. Ούτε, όμως, αποδείχθηκε ότι η ανωτέρω δαπάνη πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις περί διοίκησης αλλοτρίων, καθόσον δεν προέκυψε από τα αποδεικτικά μέσα εικαζόμενη θέληση του ενάγοντος να ανακαινισθεί το επίκοινο και να διαμείνει σε αυτό η εναγόμενη, ούτε, τέλος, θεμελιώνονται, με βάση τα προβαλλόμενα από την εναγομένη πραγματικά περιστατικά, οι προϋποθέσεις εφαρμογής του αδικαιολόγητου πλουτισμού, και δη η έλλειψη νόμιμης αιτίας της περιουσιακής μετακίνησης. Εν όψει των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η ένδικη αγωγή και να υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 6.159,15 Ευρώ, ως αποζημίωση χρήσης από την ωφέλεια που αποκόμισε χρησιμοποιώντας αποκλειστικά το ανωτέρω) κοινό ακίνητο των διαδίκων κατά το χρονικό διάστημα από 01.06.2019 έως 10.02.2025, με το νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επομένη της επίδοσης της αγωγής και μέχρι οριστικής εξοφλήσεως, χωρίς τόκους επιδικίας, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματος της εναγομένης, περί εξαιρέσεως αυτής από τους τόκους αυτούς, κατ’ άρθρο 346 ΑΚ, αφού δεν συντρέχει στην προκειμένη περίπτωση λόγος επιβολής τόκου επιδικίας, λόγω ιδίως της εύλογης αντιδικίας, ενόψει και της προβληθείσας ένστασης συμψηφισμού. Το αίτημα για κήρυξη της απόφασης προσωρινά εκτελεστής θα πρέπει να απορριφθεί, διότι κατά την κρίση του Δικαστηρίου δεν συντρέχουν εν προκειμένω εξαιρετικοί προς τούτο λόγοι. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα θα πρέπει να συμψηφιστούν λόγω της συγγενικής σχέσης των διαδίκων (άρθρο 178 παρ. 2 ΚΠολΔ).
*Επισημαίνεται ότι το ανωτέρω κείμενο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστά τις εξειδικευμένες νομικές υπηρεσίες. Η πληροφόρηση που εμπεριέχεται στο παρόν άρθρο δεν συνιστά νομική συμβουλή. Μία τέτοια νομική συμβουλή είναι δυνατόν να παρασχεθεί μόνο από αρμόδια/ιο δικηγόρο του συγκεκριμένου τμήματος του γραφείου μας που εξειδικεύεται στον ειδικό τομέα δικαίου, αφού προηγουμένως λάβει υπόψη του/της το σύνολο των δεδομένων που θα εκτεθούν και θα μελετηθούν για την υπόθεσή σας.
