ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
Απόρριψη αγωγής αδικοπραξίας από επελθόντα τραυματισμό λόγω πτώσης εργαζόμενου οδηγού μεταφορικής εταιρείας κατά την εκτέλεση εργασίας σε χώρο τρίτου – συνεργαζόμενου της μεταφορικής εταιρείας. Δεν αποδείχθηκε η αδικοπρακτική συμπεριφορά εκ μέρους του τρίτου. Αποκλειστική υπαιτιότητα παθόντα στην πρόκληση του επίδικου ατυχήματος. Μη λήψη υπόψη ανυπόστατων ενόρκων βεβαιώσεων.
Την υπόθεση χειρίστηκε με ιδιαίτερη επιτυχία η συνεργάτις Δικηγόρος του γραφείου μας, Νάντια Κωνστάντου.
Ακολουθεί το κείμενο της Απόφασης:
«Αριθμός Απόφασης
4126/2022
(αριθ. καταθέσεως αγωγής 45552/3984/17.5.2019)
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
Συγκροτήθηκε από τη Δικαστή Ευαγγελία Μιχελάκη, Πρωτόδικη, την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διευθύνσεως του Πρωτοδικείου Αθηνών, με την σύμπραξη της Γραμματέα Ευαγγελίας Τσαβλή.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 18η Νοεμβρίου 2021, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:
ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: ……………
ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: ………………….
Ο ενάγων ζητεί να γίνει δεκτή, για όσους λόγους εκθέτει σε αυτήν, η από 13.05.2019 αγωγή του, που κατατέθηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου την 17η.5.2019, λαβούσα γενικό αριθμό καταθέσεως δικογράφου …………….και ειδικό αριθμό καταθέσεως δικογράφου…………………, τηρηθείσης της προδικασίας που ορίζει η διάταξη του άρθρου 237 § 1 ΚΠολΔ, με την νομότυπη και εμπρόθεσμη κατάθεση των προτάσεων και των προσθηκών αντικρούσεων των διαδίκων, των αποδεικτικών και διαδικαστικών τους εγγράφων, του αποδεικτικού επίδοσης της αγωγής (βλ. την υπ' αριθ. έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς……………..), καθώς και των πληρεξουσίων εγγράφων προς τους ανωτέρω δικηγόρους τους κατά το άρθρο 96 ΚΠολΔ, και προσδιορίστηκε, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 237 § 4 εδάφ. α ’ ΚΠολΔ, να συζητηθεί κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, εγγραφείσα στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ΗΑ1/13, ενώ ο εναγόμενος ζητεί την απόρριψη αυτής.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 299, 300, 330 εδάφ. β ’ και 914 ΑΚ συνάγεται ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση ζημίας και αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της ζημίας. Παράνομη είναι η συμπεριφορά που αντίκειται σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε η συμπεριφορά αυτή να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή σε παράλειψη ορισμένης ενέργειας. Το παράνομο της συμπεριφοράς συνδέεται με αντίθεση, αφενός προς διάταξη που απαγορεύει τη συγκεκριμένη πράξη και είναι αδιάφορο σε ποιο τμήμα του δικαίου ευρίσκεται η διάταξη που απαγορεύει την ένδικη συμπεριφορά, αφετέρου, με το γενικότερο επιβαλλόμενο από την καλή πίστη (ΑΚ 288) καθήκον του μη υπαιτίως ζημιούν τον άλλον (βλ. ΟλΑΠ 967/1973 ΝοΒ 1974 505, ΑΠ 347/2010 ΕΕμπΔ 2010 947). Επομένως, για την κατάφαση της παρανομίας δεν απαιτείται πάντοτε παράβαση συγκεκριμένου κανόνα δικαίου, αλλά αρκεί η αντίθεση της συμπεριφοράς στο γενικότερο πνεύμα του δικαίου ή στις επιταγές της έννομης τάξης. Έτσι, παρανομία συνιστά και η παράβαση της, κοινωνικός επιβεβλημένης και εκ της θεμελιώδους δικαιϊκής αρχής της συνεπούς συμπεριφοράς απορρέουσας υποχρέωσης λήψης ορισμένων μέτρων επιμέλειας για την αποφυγή πρόκλησης Τίμιας σε έννομα αγαθά τρίτων προσώπων (ΑΠ 93/2016 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 298 εδάφ. β ’ ΑΚ προκύπτει ότι η απαραίτητη για τη θεμελίωση της αξίωσης αποζημίωσης αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της προκληθείσας ζημίας υπάρχει, όταν, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας (άρθρο 336 § 4 ΚΠολΔ), η φερόμενη ως ζημιογόνος πράξη ή παράλειψη κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις της συγκεκριμένης περίπτωσης (άρθρο 298 ΑΚ) ήταν επαρκής και ικανή (πρόσφορη) να επιφέρει το επιζήμιο αποτέλεσμα και επέφερε αυτό στη συγκεκριμένη περίπτωση (ΑΠ 767/2015 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ* ΑΠ 736/2014 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ* ΑΠ 1394/2014 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ* ΑΠ 2122/2014 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ* ΑΠ 41/2010 ΕλλΔνη 2011, 376).
Στην προκειμένη περίπτωση, με την από 13.5.2019 αγωγή του, ο εναγών εκθέτει ότι τυγχάνει επαγγελματίας οδηγός και ότι το έτος 2014 εργάζονταν στην επιχείρηση μεταφορών του…….. Ότι την 24η Νοεμβρίου 2014, εκτελώντας διεθνές δρομολόγιο για την επιχείρηση του εργοδότη του, μετέβη στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης του εναγομένου, προκειμένου εκεί να εκφορτωθούν εμπορεύματα - ανταλλακτικά εργοστασίου…. Ότι κατά τη διαδικασία εκφόρτωσης των εμπορευμάτων από το φορτηγό του, ο εναγόμενος έκανε χρήση ανυψωτικού μηχανήματος (τύπου κλαρκ). Ότι ενώ ο εναγόμενος είχε ήδη κατεβάσει δύο στον αριθμό παλέτες, συνάντησε δυσκολία στην εκφόρτωση της επόμενης, λόγω του ότι αυτή είχε κολλήσει σε άλλη παλέτα ή χαρτοκιβώτιο. Ότι, κατόπιν έντονων προτροπών και πιέσεων εκ μέρους του εναγομένου, ο ενάγων με επιμέλεια ανέβηκε στις μεταλλικές πιρούνες του ανυψωτικού μηχανήματος, προκειμένου ο εναγόμενος να τον ανεβάσει σε ύψος τριών περίπου μέτρων και χειρωνακτικά έτσι αυτός να βοηθήσει στην απεμπλοκή της τρίτης παλέτας. Ότι, προτού προλάβει να ασχοληθεί με την παλέτα, το αναβατόριο του κλαρκ πραγματοποίησε ξαφνικά μία απότομη κίνηση - πτώση λίγων εκατοστών με αποτέλεσμα αυτός να χάσει την ισορροπία του, και ότι αμέσως μετά το αναβατόριο πραγματοποίησε μία δεύτερη απότομη κίνηση με τελικό αποτέλεσμα την πτώση του ανάμεσα στις μεταλλικές πιρούνες του ανυψωτικού μηχανήματος. Ότι από την πτώση αυτή τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι και νοσηλεύτηκε για περίπου δύο μήνες στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα. Ενόψει τούτων ζητεί να υποχρεωθεί ο εναγόμενος με απόφαση προσωρινός εκτελεστή, να του καταβάλλει το χρηματικό ποσό των 50.000,00 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη από την ανωτέρω συμπεριφορά του εναγόμενου, επιφυλασσόμενος να διεκδικήσει το επιπλέον ποσό των 44,00 ευρώ για την ίδια αιτία παριστάμενος ως πολιτικός ενάγων ενώπιον του ποινικού Δικαστηρίου (υπό το πρίσμα του νέου Ποινικού Κώδικα παριστάμενος πλέον για την υποστήριξη της κατηγορίας) με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής έως την πλήρη εξόφληση, και να καταδικαστεί αυτός στη δικαστική του δαπάνη. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα, η κρινόμενη αγωγή, όπως αυτή νομοτύπως με τις υποβληθείσες προτάσεις του ενάγοντος (1) μετατράπηκε εν όλω σε έντοκη αναγνωριστική (άρθρα 294 εδάφ. α ’ σε συνδ. με 297 ΚΠολΔ) και επομένως δεν απαιτείται πλέον να καταβληθεί τέλος δικαστικού ενσήμου (σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 7 § 3 ν.δ. 1544/1942, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της από το άρθρο 33 ν. 4446/2016 και εφαρμόζεται δυνάμει της διατάξεως του άρθρου 42 § 1 του ν. 4640/2019 και επί εκκρεμών δικών), και (2) παραιτούμενος μετά την ανωτέρω εν όλω τροπή του αιτήματος της αγωγής σε αναγνωριστικό, από το αίτημα κηρύξεωςτης εκδοθησομένης αποφάσεως ως προσωρινός εκτελεστής αρμοδίως καθ' ύλην (άρθρα 7, 8, 9, 10 και 14 § 2 ΚΠολΔ) και κατά τόπον (22 ΚΠολΔ) εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, κατά την προκειμένη τακτική διαδικασία (άρθρο 215 επ. ΚΠολΔ). Είναι δε επαρκώς ορισμένη και νόμιμη, ερειδομένη στις διατάξεις των άρθρων 57, 59, 297, 298, 299, 300, 330 εδάφ. β’, 345, 346, 914, 932 ΑΚ και 176 ΚΠολΔ, Πρέπει επομένως η αγωγή να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.
Εν προκειμένω ο εναγόμενος με τις νομίμως και εμπροθέσμως κατατεθείσες προτάσεις του αρνείται αιτιολογημένα την ιστορική βάση της αγωγής και προβάλλει, επικουρικά, ένσταση συνυπαιτιότητας του ενάγοντος κατά ποσοστό τουλάχιστον 95%. Ο εν λόγω ισχυρισμός είναι ορισμένος και νόμιμος στηριζόμενος στη διάταξη του άρθρου 300 ΑΚ, και πρέπει να εξεταστεί ως προς την ουσιαστική του βασιμότητα.
Από την εκτίμηση όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων, που προσκομίζουν μετ' επικλήσεως οι διάδικοι, εκτιμώμενων ως αυτοτελών αποδεικτικών μέσων ή πρόσφορων για την συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (ΚΠολΔ 336 § 3, 339), μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται, οι προσκομιζόμενες από τους διαδίκους φωτογραφίες (άρθρα 444 § 1 περ. γ' και 457 § 4 ΚΠολΔ), η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητείται ειδικός εκατέρωθεν, καθώς και τα έγγραφα που συνιστούν τις σχετικός σχηματισθείσες ποινικές δικογραφίες ορισμένα εκ των οποίων μνημονεύονται ειδικότερα κατωτέρω, χωρίς ωστόσο, να παραλείπεται οιοδήποτε εξ αυτών, κατά την ουσιαστική εκτίμηση της διαφοράς από τις δικαστικές ομολογίες των διαδίκων, που είτε προκύπτουν ευθέως είτε συνάγονται εμμέσως από τις προτάσεις τους και επισημαίνονται ειδικότερα κατωτέρω (άρθρα 261 εδ. β' και 352 § 1 ΚΠολΔ), από τις υπ' αριθ. ………………ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών, των μαρτύρων του εναγόμενου ………………………………αντίστοιχα, οι οποίες ελήφθησαν νομίμως και εμπροθέσμως σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 421-422 ΚΠολΔ, όπως αυτό αποδεικνύεται από την υπ' αριθ. …………………έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών …………………ενώ δεν λαμβάνεται υπόψιν η υπ' αριθ. ……………..ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα του εναγόμενου, ……………δοθείσης ενώπιον της Ειρηνοδίκη Αθηνών, διότι αυτή απαραδέκτως προσκομίζεται από αυτόν το πρώτον με την προσθήκη των προτάσεών του (ενν. του εναγομένου), εφόσον δεν προκύπτει ότι αφορά σε αντίκρουση αυτοτελούς ισχυρισμού του αντιδίκου του (ενάγοντος) που είχε αυτός προβάλλει με τις προτάσεις του (βλ. ενδεικτικά ΑΠ 759/2018 δημ/νη στην ΤΝΠ ΝΟΜΟΠΑΙΔΕΙΑ), σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας και της λογικής που το Δικαστήριο λαμβάνει υπ' όψιν αυτεπαγγέλτως χωρίς απόδειξη (ΚΠολΔ 336 § 4) και θεωρούνται γενικές αρχές που συνάγονται επαγωγικά από την καθημερινή παρατήρηση της εμπειρικής πραγματικότητας την συμμετοχή στις συναλλαγές και τις γενικές τεχνικές ή επιστημονικές γνώσεις οι οποίες έχουν γίνει κοινό κτήμα και χρησιμοποιούνται από το δικαστήριο για την εξειδίκευση των αόριστων νομικών εννοιών και για την έμμεση απόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή την εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας των αποδεικτικών μέσων που προσκομίστηκαν [βλ. ΟλΑΠ 10/2005 (ποιν), ΑΠ 1404/2012, ΑΠ 1550/2007 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ], μη λαμβανομένων, ωστόσο, υπόψιν για τον σχηματισμό της αποδεικτικής βάσεως της παρούσας των υπ' αριθ. …………. ενόρκων βεβαιώσεων των μαρτύρων του ενάγοντος……………………………, που δόθηκαν αντίστοιχα ενώπιον της Ειρηνοδίκη Αθηνών, χωρίς να παρασταθεί ο εναγόμενος προεχόντως ως ανυπόστατες διότι δεν αποδεικνύεται ότι ελήφθησαν με τήρηση των νομίμων διατυπώσεων των άρθρων 421 και 422 ΚΠολΔ, καθόσον ο ενάγων δεν προσκομίζει, ούτε άλλωστε επικαλείται, σχετική κλήση του αντιδίκου του, προκειμένου να παραστεί κατά τη χορήγηση των ενόρκων βεβαιώσεων, ούτε έκθεση επίδοσης της κλήσης αυτής με το δεδομένο ότι η νόμιμη κλήση του αντιδίκου για τη χορήγηση της ένορκης βεβαίωσης πρέπει να αποδεικνύεται από έγγραφο που παρέχει δημόσια πίστη και δη έκθεση επίδοσης δικαστικού επιμελητή (βλ. ΑΠ 68/2014 ΤΝΠ ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ, ΑΠ 1520/2013, ΑΠ 651/2012 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), αποδεικνύονται κατά την κρίση του Δικαστηρίου τούτου τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο ενάγων είναι επαγγελματίας οδηγός και το έτος 2014 εργάζονταν ως οδηγός φορτηγού αυτοκινήτου στην επιχείρηση μεταφορών του τρίτου - μη διαδίκου………………, πραγματοποιώντας κυρίως διεθνείς μεταφορές. Την 24η Νοεμβρίου 2014, εκτελώντας το δρομολόγιο Ιταλία - Ελλάδα, θα παρέδιδε μέρος εμπορευμάτων της εταιρίας με την επωνυμία «………….» στο χώρο της επιχείρησης μεταφοράς εμπορευμάτων του εναγομένου στο Βοτανικό Αττικής επί της οδού …………………Πιο συγκεκριμένα, όπως αποδεικνύεται και δεν αμφισβητείται, το πρωινό της 24ης.11.2014, ο ενάγων μετέβη στον παραπάνω χώρο, οδηγώντας το με αριθ. κυκλ. ……………ΔΧΦ αυτοκίνητο (ρυμουλκό) το οποίο έσυρε το με αριθ. κυκλ……………όχημα, φορτωμένο, μεταξύ άλλων, και με εμπορεύματα - ανταλλακτικά της εταιρίας………………, τα προϊόντα της οποίας πρακτορεύει η εταιρία με την επωνυμία «…………..».Όπως αποδεικνύεται, μεταξύ άλλων, από την σαφή περί αυτού ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα του εναγομένου…………………, ο οποίος τυγχάνει διαχειριστής της άνω ετερόρρυθμης εταιρίας και αποστολέας των επίμαχων εμπορευμάτων, αυτά μεταφέρθηκαν από τον ενάγοντα στο ανωτέρω φορτηγό - ρυμούλκα και έφτασαν στην επιχείρηση του εναγομένου συσκευασμένα σε χάρτινα κιβώτια, μη παλετοποιημένα, μέσου βάρους 20-35 κιλών έκαστο, προκειμένου να μεταφορτωθούν στο με αριθμό κυκλ. ……………φορτηγό αυτοκίνητο της επιχείρησης του εναγομένου, με σκοπό την περαιτέρω διανομή τους προς τους τελικούς παραλήπτες (αντιπροσωπείες αυτοκινήτων). Η εκφόρτωση και η μεταφόρτωση των εμπορευμάτων εργοστασίου ……….έγινε χειρωνακτικά από τον εναγόμενο και τον συνεργάτη του………………………, ο οποίος, όπως δεν αμφισβητεί και ο ίδιος ο ενάγων, παρευρίσκονταν το πρωινό εκείνο στην επιχείρηση, αφού το σχετικά μικρό βάρος των κιβωτίων σε συνδυασμό με τη διάταξη των φορτηγών (εκφόρτωσης - μεταφόρτωσης) σε πολύ κοντινή απόσταση καθιστούσε εύκολη την μεταφορά τους με τα χέρια, απορριπτομένου του ισχυρισμού του ενάγοντος ότι μόνος ο εναγόμενος διενήργησε την εκφόρτωση με ανυψωτικό μηχάνημα (τύπου κλαρκ), δεδομένου ότι, όπως αποδείχθηκε, αφ' ενός τα εμπορεύματα δεν ήταν παλετοποιημένα, ώστε να είναι δυνατή η μεταφορά τους με κλαρκ, αφετέρου, το μοναδικό κλαρκ που υπήρχε στο χώρο της επιχείρησης ήταν παλαιό και εκτός λειτουργίας (βλ. και το υπ' αριθ. ………….Δελτίο Ελέγχου του Επιθεωρητή Ασφαλείας του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας……………….). Όπως συνομολογεί ο ίδιος ο ενάγων, καθ' όλη τη διάρκεια της εκφόρτωσης- μεταφόρτωσης των εν λόγω εμπορευμάτων αυτός στέκονταν μακριά παρακολουθώντας τη διαδικασία. Ακολούθως, περί ώρα 11.00, και ενώ η διαδικασία είχε ολοκληρωθεί, ο συνεργάτης του εναγόμενου ……………………μετακίνησε το φορτηγό της μεταφόρτωσης προκειμένου ο ενάγων να ανέβει στην καρότσα του φορτηγού του (στο όχημα - ρυμούλκα) και, όπως γίνεται συνήθως στην πράξη, να τακτοποιήσει το εναπομείναν φορτίο του, να επανατοποθετήσει τις οριζόντιες βέργες και να κλείσει το κάλυμμα (μουσαμά), ώστε να συνεχίσει το δρομολόγιό του, ενώ ο εναγόμενος μετέβη στο τροχόσπιτο - γραφείο της επιχείρησης προκειμένου να σφραγίσει και να επιστρέψει τις διεθνείς φορτωτικές στον ενάγοντα. Την ώρα που ο ενάγων τακτοποιούσε το φορτίο για να συνεχίσει το δρομολόγιό του προς τους υπόλοιπους παραλήπτες των εμπορευμάτων που μετέφερε, αυτός παραπάτησε προς τα πίσω και έπεσε από την καρότσα του οχήματος και από ύψος τριών (3) περίπου μέτρων στο έδαφος, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί και να υποστεί σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Αμέσως, τόσο ο εναγόμενος όσο και ο……………., έτρεξαν στον ενάγοντα, ο οποίος πονούσε πολύ και φώναζε, ενώ αμέσως μετά πλησίασε και ο………………., ομοίως επαγγελματίας οδηγός, που ανέμενε την αποχώρηση του ενάγοντος, ώστε να εισέλθει στο οικόπεδο με το δικό του φορτηγό. Παράλληλα, ο …………….κάλεσε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, ενώ ο εναγόμενος κάλεσε τον…………………., αποστολέα των εμπορευμάτων, ειδοποιώντας τον για το περιστατικό, ο οποίος με τη σειρά του ειδοποίησε τον ιδιοκτήτη του οχήματος και εργοδότη του ενάγοντος……………... Μετά από τριάντα περίπου λεπτό της ώρας και ενώ ο ενάγων βρίσκονταν σε ημι-λιπόθυμη κατάσταση, έφτασε στο χώρο ο υιός του……………………….., και σχεδόν ταυτόχρονα κατέφθασε και το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, το οποίο μετέφερε τον ενάγοντα σε κρίσιμη κατάσταση στο Τζάνειο Γενικό Νοσοκομείο Πειραιώς. Την επόμενη ημέρα, ήτοι την 25π.11.2014, ο εργοδότης του ενάγοντος ………………………ανήγγειλε, ως όφειλε, το άνω ατύχημα, το οποίο συνέβη κατά τη διάρκεια της εργασίας του εργαζομένου του, αναφέροντας ότι, όπως πληροφορήθηκε (δεδομένου ότι ο ίδιος δεν ήταν παρών) ο ενάγων «ΕΝΩ ΕΙΧΕ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ Η ΕΚΦΟΡΤΩΣΗ ΑΝΕΒΗΚΕ ΣΤΗΝ ΚΑΡΟΤΣΑ, ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΟ ΛΟΓΟ, ΠΑΡΑΠΑΤΗΣΕ ΚΑΙ ΕΠΕΣΕ» (βλ. την προσκομιζόμενη με επίκληση από 25.11.2014 αναγγελία εργατικού ατυχήματος). Από την αναγγελία αυτή, εξάλλου, υποδεικνύεται ότι, παρά τους αντίθετους ισχυρισμούς του ενάγοντος ως προς τον υποτιθέμενο τρόπο που έλαβε χώρα το ατύχημα, από την πρώτη στιγμή ο εργοδότης του πληροφορήθηκε (συγκεκριμένα από τον υιό του που, όπως συνομολογείται, έφτασε άμεσα στο χώρο του ατυχήματος) τον τρόπο με τον οποίο ο ενάγων τραυματίστηκε, εξού και η συγκεκριμένη αναγγελία του εργοδότη του προς το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας. Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου για το πώς συνέβησαν τα ανωτέρω περιστατικά επιρρωνύεται, πρώτον, από τη σαφή και πλέον πειστική κατάθεση του……………………, αποστολέα των εμπορευμάτων, ο οποίος κατηγορηματικά αναφέρει ότι σε κανένα στάδιο της μεταφοράς τους τα εν λόγω εμπορεύματα δεν μεταφέρθηκαν αλλά και δεν ήταν δυνατό να μεταφερθούν με ανυψωτικό μηχάνημα τύπου κλαρκ, αφού επρόκειτο για ελεύθερα χαρτοκιβώτια (βλ. και τον προσκομιζόμενο από τον εναγόμενο πίνακα διακίνησης εμπορευμάτων της ……., όπου ρητά αναφέρεται για το συγκεκριμένο εμπόρευμα της 24.11.2014 ότι δεν έχει γίνει «παλετοποίηση», σε συνδ. με το υπ'αριθ. ……………….τιμολόγιο), και δεύτερον, από τις σαφείς, με λογική, ειρμό και χωρίς αντιφάσεις ένορκες καταθέσεις των……………………, οι οποίοι τυγχάνουν αυτόπτες μάρτυρες του περιστατικού και από την πρώτη στιγμή (ενώπιον του Πταισματοδίκη Αθηνών) καταθέτουν: ότι άκουσαν έναν κρότο και αμέσως μετά είδαν τον ενάγοντα «σωριασμένο στο έδαφος», ότι τη στιγμή εκείνη ο εναγόμενος εξέρχονταν του γραφείου του κρατώντας στο χέρι του τις σφραγισμένες φορτωτικές, ότι ρώτησαν τον ενάγοντα πώς έπεσε και αυτός απάντησε ότι «γλίστρησε και έπεσε προς τα πίσω και απορούσε και ο ίδιος "πώς την πάτησε"», καθώς και ότι αμέσως μετά κατέφθασε ο υιός του εργοδότη του ……………………και το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ. Το ανωτέρω συνολικό αποδεικτικό πόρισμα ουδόλως αντικρούεται από τα μετ' επικλήσεως προσκομιζόμενα υπό του ενάγοντος αποδεικτικά μέσα αλλά ούτε και απ' όσα αναφέρονται στις εμπρόθεσμα κατατεθειμένες υπό του ενάγοντος προτάσεις δοθέντος ότι, αφ' ενός οι μάρτυρες τους οποίους αυτός επικαλείται ……………………………… δεν ήταν αυτόπτες στο περιστατικό, αφ' ετέρου, ο ……………………….ήταν αυτός ο οποίος ως εργοδότης του ενάγοντος την επόμενη κιόλας ημέρα του ατυχήματος προέβη στην παραπάνω αναγγελία προς το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας αφού είχε πληροφορηθεί από τον υιό του, ……………….., τις ακριβείς συνθήκες υπό τις οποίες συνέβη το ατύχημα, αφού αυτός ο τελευταίος όπως υποδεικνύεται και δεν αμφισβητείται, κατέφθασε άμεσα στον τόπο του ατυχήματος. Τούτων ούτως δοθέντων, αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος δεν ενεπλάκη καθ' οιονδήποτε τρόπο στο ατύχημα του ενάγοντος η έλλειψη προσοχής του οποίου είναι η μοναδική αιτία του τραυματισμού του.
Κατ' ακολουθίαν όλων των παραπάνω, πρέπει η κρινόμενη αγωγή να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη, παρελκομένης της εξετάσεως της προβληθείσας εκ μέρους του εναγομένου ενστάσεως. Τέλος τα δικαστικά έξοδα του εναγομένου πρέπει να επιβληθούν ολικά εις βάρος του ενάγοντος λόγω της ήττας του στη μεταξύ τους δίκη (άρθρο 176 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό της παρούσας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 13.5.2019 και υπ' αριθ. καταθέσεως 45552/3984/17.5.2019 αγωγή.
ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος του ενάγοντος τα δικαστικά έξοδα του εναγόμενου, τα οποία ορίζει στο ποσό των εννιακόσιων ογδόντα (980,00) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στην Αθήνα, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, χωρίς την παρουσία των διαδίκων ή των πληρεξουσίων δικηγόρων, την 13 η Απριλίου 2022.»
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να συμβουλευτείτε τους συνεργάτες του γραφείου μας.
