Δικηγορικό Γραφείο
Υπαναχώρηση από σύμβαση πώλησης λόγω έλλειψης συνομολογημένης ιδιότητας και ελαττωμάτων

Με την εν λόγω απόφαση, το Δικαστήριο δικαίωσε εντολίδα του γραφείου μας, η οποία παρότι είχε συνάψει σύμβαση με κατάστημα κατασκευής και πώλησης επίπλων, εν συνεχεία υπαναχώρησε από τη σύμβαση πώλησης λόγω έλλειψης συνομολογημένων ιδιοτήτων των πωληθέντων επίπλων, με το Δικαστήριο ως εκ τούτου, να επικυρώνει την συντελεσθείσα έγγραφη υπαναχώρηση της αγοράστριας και να καταδικάζει ταυτόχρονα τον πωλητή στην επιστροφή της δοθείσας προκαταβολής και στην επανόρθωση κάθε υλικής της ζημίας. Την υπόθεση χειρίστηκε με ιδιαίτερη επιτυχία η συνεργάτις του γραφείου μας, Κωνσταντίνα Γιαννοπούλου.

ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΜΙΚΡΟΔΙΑΦΟΡΩΝ

ΑΡΙΘΜΟΣ 56/2019
ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τον Ειρηνοδίκη Ανδρέα Παπανδρέου, με την παρουσία και τη Γραμματέως Μαρίνας Τσουμάνη
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ………..2019 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Α: (…/2016)

ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: ……………, κατοίκου Περιστερίου, οδός ………… αρ. …., ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Γεωργίου Πετράκη

ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ: ……………, κατοίκου Περιστερίου, οδός …………… αρ.…., η οποία παραστάθηκε μετά της πληρεξουσίας της δικηγόρου Κωνσταντίνας - Πηνελόπης Γιαννοπούλου.

Β: (…/2017)

ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: ………., κατοίκου Περιστερίου, οδός ……….. αρ. …, η οποία παραστάθηκε μετά της πληρεξουσίας της δικηγόρου Κωνσταντίνας - Πηνελόπης Γιαννοπούλου.

ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: ……………, κατοίκου Περιστερίου, οδός ………… αρ. …., ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου ……….

Οι ανωτέρω ενάγοντες ζητούν να γίνουν δεκτές οι με αρ. εκθ. κατάθεσης …………2016 και ………..2017 αγωγές, αντίστοιχα, που απευθύνονται στο Δικαστήριο αυτό, οι οποίες προσδιορίστηκαν να συζητηθούν (κατόπιν αναβολής της πρώτης) για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας συνεδρίαση, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, αφού ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους, ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις που κατέθεσαν.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά το άρθρο 386 παρ. 1 ΠΚ, όποιος με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος, βλάπτει ξένη περιουσία, πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή, με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών ή με την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων, τιμωρείται με φυλάκιση. Με τη διάταξη αυτή προβλέπεται το έγκλημα της απάτης, το οποίο στρέφεται κατά της περιουσίας και για τη στοιχειοθέτηση του οποίου απαιτούνται οι εξής όροι: α) Σκοπός του δράστη να περιποιήσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο περιουσιακό όφελος, χωρίς να απαιτείται και η πραγμάτωσή του, β) Εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών ή αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων, από τα οποία ως παραγωγό αιτία να έχει παραπλανηθεί κάποιος και να έχει προβεί σε επιζήμια γι’ αυτόν ή για άλλον πράξη, παράλειψη ή ανοχή, και γ) βλάβη ξένης, κατά το αστικό δίκαιο, περιουσίας, που να τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με την παραπλανητική συμπεριφορά του δράστη. Το έγκλημα της απάτης σε πολιτικό δικαστήριο τελείται όταν ο δράστης, σε οποιαδήποτε δίκη που ελέγχεται η ουσιαστική βασιμότητα των ισχυρισμών των διαδίκων (τακτικής ή ειδικής διαδικασίας, εκούσιας δικαιοδοσίας ή ασφαλιστικών μέτρων), με την προβολή ψευδούς ισχυρισμού και την εν γνώσει του προσκόμιση ψευδών αποδεικτικών μέσων (πλαστών εγγράφων ή γνησίων με αναληθές ή ανακριβές περιεχόμενο, καταθέσεων ψευδομαρτύρων κλπ) πετυχαίνει να παραπλανηθεί το δικαστήριο και να εκδώσει οριστική απόφαση, η οποία επιφέρει βλάβη σε διάδικο. Αν η κρίση για παραδοχή της αγωγής ή της αίτησης δεν βασιστεί στο ψευδές αποδεικτικό μέσο, αλλά γενικά στο σύνολο των αποδεικτικών μέσων, δεν τελείται το έγκλημα της απάτης στο δικαστήριο. Επίσης, αν παρά την παραπλανητική πράξη του δράστη, το δικαστήριο δεν παραπλανήθηκε και απέρριψε την αγωγή ή την αίτησή του ή εξέδωσε μη οριστική απόφαση, τελείται απόπειρα απάτης σε δικαστήριο, ενώ εάν ο διάδικος περιορίστηκε μόνο στην προβολή ψευδούς ισχυρισμού και δεν προσκόμισε ψευδή αποδεικτικά μέσα για τη στήριξή του, δεν τελείται ούτε απόπειρα απάτης (ΑΠ 735/2017 ΝΟΜΟΣ).

ΙΙ. Κατά το άρθρο 362 του ΠΚ «όποιος με οποιοδήποτε τρόπο ενώπιον τρίτων ισχυρίζεται ή διαδίδει για κάποιον άλλο γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή και την υπόληψή του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών ή με χρηματική ποινή» και κατά το άρθρο 363 του ΠΚ «αν στην περίπτωση του άρθρου 362 το γεγονός είναι ψευδές και ο υπαίτιος γνώριζε ότι είναι ψευδές τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών». Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της συκοφαντικής δυσφήμησης, απαιτείται: α) ισχυρισμός ή διάδοση γεγονότος ενώπιον τρίτου σε βάρος ορισμένου προσώπου, β) το γεγονός να είναι δυνατό να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη του τελευταίου, γ) το γεγονός αυτό να είναι ψευδές και δ) άμεσος δόλος, συνιστάμενος στην ηθελημένη ενέργεια του ισχυρισμού ή της διάδοσης ενώπιον του τρίτου του ψευδούς γεγονότος εν γνώσει του δράστη, με την έννοια της βεβαιότητας, ότι αυτό είναι ψευδές και δύναται να βλάψει την τιμή και την υπόληψη του άλλου και δεν αρκεί απλός δόλος. Ως «ισχυρισμός» νοείται η ανακοίνωση που προέρχεται από γνώμη ή πεποίθηση του ίδιου του δράστη ή από μετάδοση άλλου προσώπου που υιοθέτησε ο δράστης, ενώ ως «διάδοση» νοείται η μετάδοση ανακοίνωσης άλλου προσώπου από τον δράστη, χωρίς αυτός να την υιοθετεί. Ως «γεγονός» νοείται κάθε συγκεκριμένο περιστατικό του εξωτερικού κόσμου, που ανάγεται στο παρελθόν ή το παρόν, υποπίπτει στις αισθήσεις και είναι δεκτικό απόδειξης, καθώς και κάθε συγκεκριμένη σχέση ή συμπεριφορά, αναφερόμενη στο παρελθόν ή στο παρόν, που υποπίπτει στις αισθήσεις και αντίκειται στην ηθική και την ευπρέπεια. Δυσμενείς αξιολογικές κρίσεις ή χαρακτηρισμοί μπορεί να θεωρηθούν ως δυσφημιστικά γεγονότα, μόνο εάν υποκρύπτουν πραγματικά συμβάντα που προσβάλλουν την προσωπικότητα άλλου προσώπου ή συνάπτονται αναπόσπαστα με τέτοια συμβάντα και προσδιορίζουν την ποιοτική και ποσοτική βαρύτητά τους. Ακόμη ως «τιμή» νοείται η ηθική και προσωπική αξία που απολαμβάνει το φυσικό πρόσωπο ως ανθρώπινο ον και ως υποκείμενο της έννομης τάξης, ενώ ως «υπόληψη» νοείται η κοινωνική αξία αυτού, δηλαδή η εκτίμηση που αναγνωρίζεται και αποδίδεται στο φυσικό πρόσωπο ως στοιχείο της προσωπικότητάς του λόγω των ηθικών, πνευματικών, επαγγελματικών και λοιπών ικανοτήτων και δεξιοτήτων αυτού και της γενικότερης θετικής στάσης και δράσης του στο πλαίσιο της έννομης τάξης, της επαγγελματικής ή καλλιτεχνικής ενασχόλησης και της κοινωνικής συμβίωσης και συναναστροφής (ΑΠ 1176/2017, ΑΠ 611/2015, ΑΠ 196/2017). Τόσο στην απλή όσο και στη συκοφαντική δυσφήμηση, ο υπαίτιος, με την αναφορά ενώπιον τρίτων των σχετικών γεγονότων, παρέχει στους τρίτους τα στηρίγματα, στα οποία θα μπορούσαν αυτοί να στηρίξουν τη δική τους αρνητική κρίση για το πρόσωπο του προσβαλλόμενου (ΑΠ 1238/1985).

ΙΙΙ. Οι με αρ. εκθ. κατάθεσης …….2016 και ………2017 αγωγές, που υπάγονται στην ίδια διαδικασία, πρέπει, λόγω της μεταξύ τους συνάφειας και προς οικονομία χρόνου και δαπάνης να συνεκδικασθούν (246 ΚΠολΔ).

Α) Στην ………2016 αγωγή του, κατ’ εκτίμηση του περιεχομένου της, ο ενάγων εκθέτει ότι διατηρεί ατομική επιχείρηση κατασκευής και πώλησης επίπλων, στα δε πλαίσια της δραστηριότητάς του αυτής, συμφώνησε με την εναγομένη να κατασκευάσει τα αναλυτικώς αναφερόμενα στην αγωγή έπιπλα, έναντι τιμήματος 1.664,08 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ, με πίστωση 7 ημερών από την παράδοση των επίπλων, ενώ εξεδόθη σχετικώς και το υπ’ αριθ. …………2019 τιμολόγιο – δελτίο αποστολής. Ότι μολονότι ο ίδιος κατασκεύασε και παρέδωσε τα έπιπλα, η εναγομένη του κατέβαλε ως προκαταβολή μόνον 350 ευρώ, αρνείται δε αδικαιολόγητα να του καταβάλει το υπόλοιπο του τιμήματος. Για τους λόγους αυτούς, ζητεί να υποχρεωθεί η εναγομένη να του καταβάλει το ποσό των 1.314,08 ευρώ, νομιμοτόκως από την επομένη της δήλης ημέρας, άλλως από την επίδοση της αγωγής και να καταδικασθεί η αντίδικός του στη δικαστική του δαπάνη.

Με αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα η κρινόμενη αγωγή, για το αντικείμενο της οποίας καταβλήθηκε το αιτούμενο τέλος δικαστικού ενσήμου (βλ. υπ’ αριθ. ……… ηλεκτρονικό παράβολο), παραδεκτώς φέρεται να εκδικαστεί από το παρόν Δικαστήριο, το οποίο είναι καθ’ ύλην και κατά τόπο αρμόδιο (άρθρα 14α και 22 ΚΠολΔ), κατά τις ειδικές διατάξεις για τις μικροδιαφορές και είναι ορισμένη και νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 681, 341, 346 ΑΚ και 176 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.

Β) Στην υπ’ αριθ. ……..2017 αγωγή της, κατ’ εκτίμηση του δικογράφου της, η ενάγουσα εκθέτει ότι τον ………. του 2016 σύναψε με τον εναγόμενο σύμβαση, δυνάμει της οποίας ο τελευταίος ανέλαβε να κατασκευάσει και να της παραδώσει τα αναλυτικώς αναφερόμενα στην αγωγή έπιπλα (... κομοδίνα, … συρταριέρα, … μακρόστενα ράφια και … πλάτη – διακοσμητική ανάγλυφη επιφάνεια) έναντι συνολικού τιμήματος 1.200 ευρώ. Ειδικότερα, ότι συμφωνήθηκε η ανωτέρω υψηλή τιμή διότι για την κατασκευή των επίπλων δεν θα χρησιμοποιείτο μελαμίνη, αλλά ξυλεία αρίστης ποιότητας. Ότι στο πλαίσιο της ανωτέρω συμφωνίας, προκατέβαλε στον εναγόμενο το ποσό των 350 ευρώ, ο οποίος τελικώς της παρέδωσε και τοποθέτησε τα έπιπλα στις ………2017. Ωστόσο, εκθέτει ότι τα έπιπλα αυτά δεν είχαν τις συμφωνημένες διαστάσεις, ήταν κατασκευασμένα από μελαμίνη κακής ποιότητας και ήταν ελαττωματικά, καθόσον ήταν ασταθή και επικίνδυνα και οι μηχανισμοί των συρταριών δε λειτουργούσαν σωστά. Ότι στις ………2016 απέστειλε στον εναγόμενο μήνυμα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, με το οποίο του δήλωνε ότι υπαναχωρεί από τη σύμβαση και του ζητούσε την επιστροφή της προκαταβολής, προσκαλώντας τον μάλιστα να παραλάβει τα έπιπλα. Ότι ο εναγόμενος, μολονότι αρχικώς απεδέχθη τη δήλωση υπαναχώρησης, εν συνεχεία ουδέποτε προσήλθε για να παραλάβει τα έπιπλα (προς τούτο, δε, η ενάγουσα αναγκάστηκε να προσλάβει τεχνίτη για την αποξήλωση της επιτοίχιας κατασκευής, στον οποίο κατέβαλε ως αποζημίωση ποσό 50 ευρώ), ενώ άσκησε σε βάρος της την ……2016 αγωγή με την οποία της ζητούσε την καταβολή του υπολοίπου τιμήματος, ποσού 1.314 ευρώ. Ότι η εναγόμενη για την υποστήριξη της αγωγής αυτής, εξέδωσε το υπ’ αριθ. ………2016 τιμολόγιο – δελτίο αποστολής, το οποίο ουδέποτε της επέδωσε και στο οποίο ψευδώς αναγράφεται το ανωτέρω οφειλόμενο τίμημα. Ότι η πράξη αυτή του εναγομένου συνιστά απάτη επί δικαστηρίω και συκοφαντική δυσφήμηση (καθόσον βάσει της ασκηθείσας ……..2016 αγωγής εμφαίνεται ως κακοπληρωτής), ενώ το γεγονός ότι το κατάστημα του αντιδίκου ευρίσκεται μόλις λίγα μέτρα από την οικία της, είχε ως συνέπεια να ακουστεί το όνομά της στους περιοίκους της, με αποτέλεσμα να θιγεί η προσωπικότητά της, να βιώσει ψυχική ταλαιπωρία και ψυχικό άλγος. Ενόψει των ανωτέρω και κατ’ ορθή εκτίμηση του δικογράφου της, ζητεί: α) να υποχρεωθεί ο εναγόμενος, με προσωρινά εκτελεστή απόφαση, να της καταβάλει, κατόπιν της έγκυρης υπαναχώρησής της, το ποσό των (350 ευρώ προκαταβολή + 50 ευρώ αμοιβή τεχνίτη) 400 ευρώ, νομιμοτόκως το μεν ποσό των 350 ευρώ από την ημερομηνία καταβολής του (………2016), το δε ποσό των 50 ευρώ από τις ……..2016, άλλως από ………2016, οπότε η ενάγουσα γνωστοποίησε εκ νέου στον αντίδικό της ότι υπαναχωρεί από τη σύμβαση, άλλως νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής και β) να αναγνωριστεί, κατόπιν παραδεκτής τροπής του αιτήματος από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό, ότι ο εναγόμενος της οφείλει ποσό 1.000 ευρώ, επιφυλασσόμενη για το επιπλέον ποσό των 44 ευρώ ενώπιον των Ποινικών Δικαστηρίων, ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη από την ανωτέρω αδικοπρακτική συμπεριφορά του εναγομένου, νομιμοτόκως από την επομένη της επίδοσης της αγωγής. Τέλος, ζητεί να απαγγελθεί προσωπική κράτηση ενός έτους σε βάρος του εναγομένου και να καταδικαστεί αυτός στη δικαστική της δαπάνη.

Με αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα η κρινόμενη αγωγή, για το αντικείμενο της οποίας καταβλήθηκε το απαιτούμενο τέλος δικαστικού ενσήμου (βλ. υπ’ αριθ. …………… ηλεκτρονικό παράβολο), παραδεκτώς φέρεται να εκδικαστεί από το παρόν Δικαστήριο, το οποίο είναι καθ’ ύλην και κατά τόπο αρμόδιο (άρθρα 14α και 22 ΚΠολΔ), κατά τις ειδικές διατάξεις για τις μικροδιαφορές και είναι ορισμένη και νόμιμη ως προς το αίτημα για την επιδίκαση του ποσού των 350 ευρώ που είχε καταβάλει ως προκαταβολή στην ενάγουσα και του ποσού των 50 ευρώ που δαπάνησε για την αποξήλωση της επιτοίχιας κατασκευής, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 904, 681, 689, 341, 346, 361 ΑΚ και 176 ΚΠολΔ, πλην του αιτήματος για κήρυξη της εκδοθησόμενης απόφασης προσωρινά εκτελεστής το οποίο αλυσιτελώς προβάλλεται, διότι οι αποφάσεις που εκδίδονται αντιμωλία των διαδίκων κατά τις ειδικές διαδικασίες των μικροδιαφορών δεν υπόκεινται σε τακτικά ένδικα μέσα και είναι αμέσως εκτελεστές (άρθρα 512, 466 επ. και 908 ΚΠολΔ). Κατά τα λοιπά, η αγωγή τυγχάνει απορριπτέα για τους εξής λόγους: α) το αίτημα για επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, εξαιτίας συκοφαντικής δυσφήμησης είναι απορριπτέο ως αόριστο, καθόσον στην αγωγή δεν εκτίθενται τα απαιτούμενα για τη θεμελίωση της ιστορικής της βάσης πραγματικά περιστατικά και ειδικότερα δεν αναφέρεται αφενός ότι ο εναγόμενος προέβη με οποιοδήποτε τρόπο σε διαδόσεις ισχυρισμών ενώπιον των περιοίκων της αντιδίκου του –μόνον ότι «ακούστηκε» το όνομά της στη γειτονιά– αφετέρου δεν προσδιορίζεται, πέραν μιας γενικής αναφοράς των «περιοίκων», ποιοι συγκεκριμένα έλαβαν γνώση των ανωτέρω ισχυρισμών, β) το αίτημα για επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης εξαιτίας της τελεσθείσας σε βάρος της ενάγουσας απάτης επί Δικαστηρίω, τυγχάνει απορριπτέο ως μη νόμιμο. Τούτο, διότι, ως προεκτέθηκε στην υπό Ι μείζονα σκέψη, για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος της απάτης επί Δικαστηρίω απαιτείται, όχι μόνον η προβολή ψευδών ισχυρισμών ενώπιον πολιτικού Δικαστηρίου, αλλά και η ταυτόχρονη προσκόμιση και επίκληση ψευδούς αποδεικτικού μέσου. Ωστόσο, εν προκειμένω, μόνη η ενσωμάτωση φωτοαντιγράφου του υπ’ αριθ. ……..2016 τιμολογίου στο σώμα της υπ’ αριθ. ………..2016 δε συνιστά ούτε απόπειρα απάτης, πολλώ δε μάλλον τετελεσμένη, διότι στην πραγματικότητα, πρόκειται περί απλής αντιγραφής του περιεχομένου του τιμολογίου προς περιγραφή του αντικειμένου της μεταξύ των διαδίκων συναφθείσας σύμβασης προς θεμελίωση της ιστορικής βάσης της αγωγής και δεν προσκομίζεται, τουλάχιστον κατά το χρόνο κατάθεσης της παρούσας αγωγής, ως αποδεικτικό μέσο. Δηλαδή, με βάση τα εκτιθέμενα, δε στοιχειοθετείται καν απόπειρα απάτης, εφόσον μόνη η αναφορά του τιμολογίου στην αγωγή δε συνιστά προβολή ψευδούς ισχυρισμού ή προσκόμιση ψευδούς αποδεικτικού μέσου και συνεπώς, ούτε και αρχή εκτέλεσης. Τέλος, το αίτημα για απαγγελία προσωπικής κράτησης, είναι απορριπτέο ως μη νόμιμο, καθόσον δεν μπορεί να διαταχθεί για απαίτηση μικρότερη από 30.000 ευρώ (1047 παρ. 2 ΚΠολΔ). Επομένως, η αγωγή, κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμη, πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.

Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων ………… και ………, ενώπιον του ακροατηρίου του παρόντος Δικαστηρίου, που εμπεριέχονται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεώς του, από τις προσκομιζόμενες μετ’ επικλήσεως από την ενάγουσα – εναγομένη ………. υπ’ αριθ. ……….2019, ………..2019 και ………2019 ενόρκων βεβαιώσεων του …………, ………… και ……….., αντίστοιχα, οι οποίες ελήφθησαν νόμιμα κι εμπρόθεσμα, ύστερα από κλήση του ενάγοντος – εναγομένου ………. προ δύο τουλάχιστον εργασίμων ημερών από τη βεβαίωση, κατά τη διάταξη του άρθρου 422 ΚΠολΔ (όπως αυτό προστέθηκε με την παράγραφο 3 του άρθρου δεύτερου του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015 – βλ. την υπ’ αριθ. ……….2019 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Πειραιά ……….) και όλων των, μετ’ επικλήσεως, νομίμως προσκομιζομένων από τους διαδίκους εγγράφων (η μνεία κατωτέρω ορισμένων εξ αυτών είναι απλώς ενδεικτική, καθώς κανένα δεν παραλείφθηκε να εκτιμηθεί) από τα διδάγματα κοινής πείρας και λογικής, τα οποία το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη αυτεπαγγέλτως (άρθρο 366 παρ. 4 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Ο ενάγων – εναγόμενος ………… διατηρεί ατομική επιχείρηση στο Περιστέρι με αντικείμενο, μεταξύ άλλων, την κατασκευή και πώληση επίπλων, με επωνυμία «…………..». Στο πλαίσιο της δραστηριότητάς του αυτής, σύναψε στις ………2016 σύμβαση έργου με την ενάγουσα – εναγομένη ……….., δυνάμει της οποίας ανέλαβε να κατασκευάσει και να παραδώσει τα κάτωθι έπιπλα: α) … ανάγλυφη επιφάνεια επί του τοίχου, διαστάσεων ………, μετά …. μακρόστενων ραφιών με ………. και μιας μακρόστενης συρταριέρας με …. συρτάρια με μηχανισμό ανοίγματος αφής και β) … κομοδίνα σε σχήμα … με ένα συρτάρι έκαστο με μηχανισμό ανοίγματος αφής. Επιπλέον, συμφωνήθηκε για την κατασκευή των ανωτέρω να χρησιμοποιηθεί ξυλεία και το τελικό τίμημα διαμορφώθηκε στο ποσό των 1.200 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ. Σε εκτέλεση, μάλιστα, της ανωτέρω σύμβασης, η ενάγουσα – εναγομένη, κατέβαλε την ίδια ημέρα στον αντίδικό της, το ποσό των 350 ευρώ ως προκαταβολή, ενώ το σχεδιασμό και την κατασκευή των ανωτέρω επιμελήθηκε η σύζυγός του …………, αρχιτέκτων, κατόπιν συνεννόησης με την εργοδότρια ………. Σημειώνεται ότι ο ισχυρισμός του ………… ότι συμφωνήθηκε να χρησιμοποιηθεί μελαμίνη και όχι ξυλεία τυγχάνει απορριπτέος ως ουσιαστικώς αβάσιμος, καθόσον, στο από ………..2016 δελτίο παραγγελίας που ο ίδιος προσκομίζει και φέρει την υπογραφή της αντιδίκου του, γίνεται επανειλημμένα και ρητώς αναφορά στη χρήση ξυλείας («ΞΥΛΕΙΑ: ΑΝΑΓΛΥΦΗ ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΙΚΗ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ …….. ΣΥΝΟΛΟ ΞΥΛΙΝΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ ……… ΟΛΗ Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΞΥΛΕΙΑ») και όχι μελαμίνης, ενώ είναι αδιάφορο το γεγονός ότι ο κωδικός ……….. αντιστοιχεί σε μελαμίνη, το οποίο μπορεί να γνώριζε ο ενάγων – εναγόμενος λόγω της επαγγελματικής του δραστηριότητας, αλλά όχι ο μέσος καταναλωτής και συγκεκριμένα η αντισυμβαλλόμενή του, η οποία πείστηκε από τις διαβεβαιώσεις του ότι για τα έπιπλα θα χρησιμοποιούσαν ξυλεία.

Στις ………..2016 η σύζυγος του εναγομένου μετέβη στην οικία της ………… και τοποθέτησε τα ανωτέρω έπιπλα. Ωστόσο, επειδή αυτά δεν ήταν κατασκευασμένα από ξυλεία, αλλά από μελαμίνη και ήταν ελαττωματικής κατασκευής, καθόσον, αφενός η επιτοίχια κατασκευή και τα ράφια αυτής είχαν πρόβλημα στατικότητας και ήταν επικίνδυνα, αφετέρου τα κομοδίνα ήταν ασταθή, κύρτωναν και δεν λειτουργούσαν ορθά οι μηχανισμοί των συρταριών (διότι απαιτείτο άσκηση μεγάλης δύναμης για να λειτουργήσει ο μηχανισμός πίεσης) η ………….. έστειλε το από …………2016 μήνυμα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας στην ………. με την οποία της ζητούσε, εξαιτίας της κακής ποιότητας των υλικών κατασκευής και της ελαττωματικότητας των επίπλων, να τα παραλάβει και να της επιστρέψει το προκαταβληθέν τίμημα των 350 ευρώ. Η τελευταία της απάντησε την ίδια ημέρα και της δήλωσε ότι «αυτό ακριβώς θα κάνουμε …………. σήμερα θα σε καλέσουμε για να τακτοποιηθεί». Εν συνεχεία, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις προς τον εργολάβο, αυτός δεν προσήλθε να παραλάβει τα έπιπλα, αλλά άσκησε την ………..2016 αγωγή. Κατόπιν αυτών, η ενάγουσα – εναγομένη …………. δαπάνησε 50 ευρώ για την αμοιβή ξυλουργού, ο οποίος προέβη στην αποξήλωση της επιτοίχιας κατασκευής (βλ. από ……….2016 απόδειξη …………).

Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι, εξαιτίας των προαναφερθέντων ελλείψεων συνομολογημένης ιδιότητας και ελαττωμάτων, τα οποία είναι ουσιώδη και οφείλονται σε υπαιτιότητα του εργολάβου, η ………. νομίμως υπαναχώρησε από τη σύμβαση με την από ……….2016 ηλεκτρονική επιστολή της. Μάλιστα, μολονότι σε περίπτωση υπαναχώρησης δεν απαιτείται αποδοχή διότι πρόκειται για μονομερή δικαιοπραξία, ο αντισυμβαλλόμενός της, δια της συζύγου του, με την ανωτέρω ηλεκτρονική επιστολή δεν αντέλεξε, ούτε αμφισβήτησε τα όσα ανέφερε για τις πλημμέλειες της κατασκευής, αλλά απεναντίας, αποδέχθηκε την υπαναχώρηση αυτή. Κατόπιν, λοιπόν, της νόμιμης υπαναχώρησης της ενάγουσας – εναγομένης, η επίδικη σύμβαση ανετράπη αναδρομικά και τα μέρη οφείλουν να επιστρέψουν αυτούσιες τις εκατέρωθεν παροχές που έλαβαν με βάση τις διατάξεις για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό.

Ενόψει των ανωτέρω, θα πρέπει να απορριφθεί η υπ’ αριθ. ……..2016 αγωγή ως ουσιαστικώς αβάσιμη, καθόσον η μεταξύ των αντιδίκων σύμβαση λύθηκε αναδρομικά λόγω υπαναχώρησης και επομένως ο ενάγων δεν δικαιούται το υπόλοιπο της αμοιβής και να γίνει εν μέρει δεκτή η υπ’ αριθ. ……….2017 αγωγή, να υποχρεωθεί ο εναγόμενος ………. να καταβάλει στην ενάγουσα α) το ποσό των 350 ευρώ της προκαταβολής, με το νόμιμο τόκο από το χρόνο καταβολής του (βλ. ΑΠ 1381/2013 ΝΟΜΟΣ), ήτοι από ……….2016 και β) το ποσό των 50 ευρώ, που δαπάνησε για αποξήλωση της κατασκευής, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής. Τέλος, θα πρέπει να καταδικαστεί ο ενάγων – εναγόμενος ………… σε μέρος της δικαστικής δαπάνης της αντιδίκου του (718 ΚΠολΔ), εξαιτίας της ήττας του, σύμφωνα με τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ τις υπ’ αριθ. ………2016 και ………..2017 αγωγές, αντιμωλία των διαδίκων.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την υπ’ αριθ. ……….2016 αγωγή.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος του ενάγοντος τη δικαστική δαπάνη της εναγομένης, την οποία ορίζει στο ποσό των 30 ευρώ.

ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την υπ’ αριθ. ……….2017 αγωγή.

ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ τον εναγόμενο να καταβάλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των 400 ευρώ, νομιμοτόκως σύμφωνα με τα αναλυτικώς αναφερόμενα στο σκεπτικό της παρούσας.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος του εναγομένου μέρος της δικαστικής δαπάνης της ενάγουσας, την οποία ορίζει στο ποσό των 20 ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στο Περιστέρι, στις ………2019, σε έκτακτη και δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου.

Ο ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΗΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ