Από τις διατάξεις των άρθρων 1485, 1486, 1489 και 1493 του ΑΚ προκύπτει, ότι οι γονείς, είτε υπάρχει μεταξύ τους γάμος και συμβιώνουν, είτε έχει διακοπεί η συμβίωση τους, είτε έχει εκδοθεί διαζύγιο, έχουν κοινή υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους, ακόμα και αν τούτο έχει περιουσία, εφόσον όμως τα εισοδήματά από αυτήν ή το προϊόν της εργασίας του ή άλλα τυχόν εισοδήματά του δεν αρκούν για τη διατροφή του. Το μέτρο της διατροφής προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του τέκνου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρησή του έξοδα και επιπλέον τα έξοδα για την ανατροφή καθώς και την επαγγελματική και την εν γένει εκπαίδευση του. Ως συνθήκες ζωήςνοούνται οι συγκεκριμένοι όροι διαβίωσης, που ποικίλουν ανάλογα με την ηλικία, τον τόπο κατοικίας, την ανάγκη εκπαίδευσης και την κατάσταση της υγείας του δικαιούχου σε συνδυασμό με την περιουσιακή κατάσταση του υπόχρεου. Εκείνος ο γονέας ο οποίος έχει την γονική μέριμνα και με τον οποίο διαμένει το τέκνο μπορεί να συνυπολογίσει καθετί που συνδέεται με την ,εξαιτίας αυτής, πραγματική διάθεση χρημάτων για τις ανάγκες του τέκνου καθώς και άλλες παροχές σε είδος, οι οποίες απορρέουν από τη συνοίκηση, η οποία, κατά κανόνα, συνοδεύει την επιμέλεια. Για τον προσδιορισμό του προσήκοντος μέτρου της διατροφής, κατ’ αρχάς, λαμβάνονται υπ’ όψιν και αξιολογούνται τα εισοδήματα των γονέων απ’ οποιαδήποτε πηγή και στη συνέχεια προσδιορίζονται οι ανάγκες του τέκνου.
Τι συμβαίνει όμως όταν οι δύο γονείς ασκούν από κοινού την γονική μέριμνα του τέκνου τους με χρονική κατανομή αυτής, π.χ. ανά μια εβδομάδα ο κάθε γονέας;
Στην περίπτωση αυτή είναι εύλογο ότι κάθε γονέας καλύπτει τις δαπάνες στέγασης, σίτισης και ψυχαγωγίας του τέκνου κατά το χρονικό διάστημα που αυτό διαμένει μαζί του, ειδικά όταν πρόκειται για οικονομικά ισοδύναμους γονείς. Ωστόσο, τόσο κατά τη διάρκεια του γάμου όσο και μετά τη λύση της έγγαμης συμβίωσης, η κατά τα άνω υποχρέωση των γονέων προς διατροφή του τέκνου τους βαρύνει αυτούς, κατά το άρθρο 1489 εδ.2 ΑΚ, ανάλογα με τις δυνάμεις τους. Συνεπώς, ο οικονομικά ισχυρότερος γονέας θα πρέπει να καταβάλει στον οικονομικά ασθενέστερο ποσό διατροφής τέτοιο, ώστε να καλύπτονται τα έξοδα του τέκνου, σύμφωνα με την αναλογία των οικονομικών τους δυνάμεων. Η ανάλογη οικονομική συμμετοχή του γονέα στα έξοδα του τέκνου δεν αφορά μόνο τα πάγια εκπαιδευτικά του έξοδα και τα έξοδα δραστηριοτήτων, αλλά και μέρος των εξόδων στέγασης και σίτισης του οικονομικά ασθενέστερου γονέα, ώστε το ανήλικο τέκνο τους να συνεχίσει να ζει με τον κάθε γονέα, κατά την άσκηση της επιμέλειάς του, στο ίδιο βιοτικό επίπεδο και στις ίδιες οικονομικές συνθήκες και επίπεδο δαπανών, προκειμένου να εξυπηρετείται το αληθινό του συμφέρον από άποψη ισορροπημένης και ψυχοσωματικά υγιούς ανατροφής. Κατά το ίδιο σκεπτικό, όταν ο ένας γονέας είναι άνεργος και αδυνατεί για αντικειμενικούς λόγους (πχ. λόγους υγείας) να εξεύρει εργασία, ώστε να συνεισφέρει στην διατροφή του ανηλίκου τέκνου του, θα πρέπει ο έτερος και οικονομικά ισχυρότερος γονέας να καλύπτει, εκτός από όλα τα υπόλοιπα έξοδα του τέκνου, και αυτά της σίτισης και στέγασής του για το χρονικό διάστημα που αυτό διαμένει με τον άνεργο γονέα.
Συνεπώς, είναι παντελώς εσφαλμένη η άποψη, ότι στην περίπτωση της από κοινού άσκησης της γονικής μέριμνας (συνεπιμέλεια) με χρονική κατανομή αυτής, κατά το σύστημα της εναλλασσόμενης ισόχρονης διαμονής, δεν οφείλεται διατροφή. Κατά δε, την πρόσφατη νομολογία των δικαστηρίων, μετά την ισχύ του Ν. 4800/2021, ο οικονομικά ασθενέστερος γονέας, εξακολουθεί, όπως και με το προηγούμενο νομικό καθεστώς, να είναι συνήθως αυτός στον οποίο καταβάλλεται από τον έτερο γονέα η ανάλογη διατροφή που αφορά όλα τα έξοδα του ανηλίκου και ο οποίος, με την δική του οικονομική συνεισφορά στο μέτρο που του αναλογεί, καλύπτει όλα τα έξοδα του ανηλίκου τέκνου. Το ποσό, ωστόσο, της καταβαλλομένης διατροφής βεβαίως επηρεάζεται, υπό τον νέο Νόμο της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας, αλλά μόνο ως προς τα έξοδα στέγασης, σίτισης και ψυχαγωγίας του τέκνου, τα οποία, σε περίπτωση ίσων εισοδημάτων των γονέων, οι εκατέρωθεν αξιώσεις για συνεισφορά συμψηφίζονται μεταξύ τους.
