Δικηγορικό Γραφείο
#CHANGERAPELAW - 4 mοnths Action

Τέσσερις μήνες τώρα, μοναδικός σκοπός της εκστρατείας μας είναι η κοινωνική αφύπνιση και η δράση για την τροποποίηση του άρθρου 336ΠΚ. Διεκδικήσαμε να γίνει νόμος του κράτους η κυρωμένη από το ελληνικό κοινοβούλιο Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης, και να οριστεί ο βιασμός στη βάση της απουσίας συναίνεσης. Διεκδικήσαμε το δικαίωμα της ελευθερίας, της βούλησης και της αυτοδιάθεσης. Θεμελιώδη δικαιώματα που καθημερινά παραβιάζονται σε ένα κράτος πατριαρχίας μισογυνισμού και έμφυλης βίας. Εξαναγκασμός και γενετήσια ελευθερία. Βούληση και βία. Συναίνεση και βιασμός.

Ο νέος Ποινικός Κώδικας πλέκει μια περιπτωσιολογία στο έγκλημα του βιασμού και με την παρ. 5 την ποινικοποιεί ως ΠΛΗΜΜΕΛΗΜΑ, κλιμακώνει το είδος της απειλής και διαβαθμίζει τους βιαστές σε hard και light. Πιο συγκεκριμένα, για να στοιχειοθετηθεί το κακούργημα της πρώτης παραγράφου πρέπει ο αναφερόμενος κίνδυνος να αφορά την ζωή ή την σωματική ακεραιότητα του ατόμου. Δηλαδή, η βία πρέπει να είναι μόνο σωματική.

Στην τέταρτη περίπτωση του άρθρου, είναι ο βιασμός που θα αποτελεί πλημμέλημα κι όχι κακούργημα. Είναι ο βιασμός που επιτυγχάνεται όχι με σωματική βία, αλλά με απειλή παράνομης πράξης. Δηλαδή με ψυχολογική βία. Και αίφνης, υποβιβάζεται το αδίκημα σε πλημμέλημα για κάποιον ακατανόητο λόγο. Συνεπώς, η όλη βαρύτητα της απόδειξης επαφίεται στο θύμα το οποίο, πρέπει να αποδείξει με το κορμί της ότι βιάστηκε, να κουβαλάει ισχυρά ίχνη βίας πάνω της, να πάει αμέσως μετά τον βιασμό της σε όποια σωματική και ψυχολογική κατάσταση κι αν βρίσκεται, χωρίς καν να πλυθεί, στην Αστυνομία και στον ιατροδικαστή, να απαντάει σε ψυχοφθόρες ερωτήσεις, να κυριεύεται από το φόβο όταν μένει μόνη της, να χάσει φίλους, να εκδιωχθεί από το σπίτι της. Η μη συναίνεση δεν είναι αρκετή. Το «όχι» δεν φτάνει!.

Σε μία κοινωνία ρατσισμού, κοινωνικής απαξίας της γυναικείας υπόστασης, μίσους και χυδαιότητας, το έγκλημα απλοποιείται και εξισώνεται με τα υπόλοιπα πλημμεληματικά αδικήματα, χωρίς καμία αιτιολογία. Σε μια κοινωνία που οι περιπτώσεις γυναικοκτονιών είναι συχνότατες, αν όχι καθημερινές, ο νομοθέτης δεν προστάτευσε, δεν επέβαλλε ένα ειδικό πλαίσιο ποινής, δεν τιμώρησε. Αρκέστηκε στην επιβεβαίωση ότι η ψυχολογική βία δεν είναι αρκετή για να τιμωρήσει κακουργηματικά την πράξη. Ο νομοθέτης συναινεί. Συναινεί στην έμφυλη βία, αποδέχεται τις φαλλοκρατικές αντιλήψεις του «τα ήθελε και τα έπαθε», γίνεται κοινωνός στις αυτοκτονίες κοριτσιών που υπήρξαν θύματα ψυχολογικής απειλής και νίπτει τας χείρας του στην ποινικοποίηση του εγκλήματος.

Εμείς, δεν θα σταματήσουμε εδώ.

Είναι ηθικό μας καθήκον να προσπαθούμε να εξαλείψουμε την έμφυλη βία από όπου και αν προέρχεται. Είναι ηθική μας υποχρέωση και χρέος στο λειτούργημα που υπηρετούμε να μην αφήσουμε κανένα θύμα αβοήθητο. Είναι θέμα αξιοπρέπειας, ηθικής και κοινωνικής συνείδησης να παλέψουμε για μια κοινωνία χωρίς φόβο.

Η καμπάνια μας είναι αφιερωμένη σε όλα τα θύματα που σιώπησαν, ταπεινώθηκαν, παρέλυσαν, στα θύματα που μίλησαν, αντιστάθηκαν, δικαιώθηκαν και σε όλους αυτούς που νομίζουν ότι «ένα βρώμικο μυαλό παίρνει πάντα αυτό που θέλει».

ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ.