Δικηγορικό Γραφείο

«Με έχει κουράσει η παθητικότητα των καλών ανδρών. Πού είστε; Μένετε μαζί μας, είστε εραστές μας, πατεράδες μας, φίλοι μας, αδελφοί μας, αναθρέφεστε και φροντίζεστε και υποστηρίζεστε αιώνια από εμάς, οπότε ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΤΕΚΕΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ; Γιατί δεν σας τρελαίνει και κινητοποιεί ο βιασμός και η ταπείνωσή μας;»

Δεν θα μπορούσε να τεθεί πιο σπαρακτικά η πιο πάνω έκκληση από τον τρόπο που την έθεσε η Eve Ensler ,γνωστή θεατρική συγγραφέας και ακτιβίστρια.

Και το παρόν άρθρο έχει αυτήν την αποστολή: να στείλει ένα μήνυμα αφύπνισης για αλληλεγγύη, γιατί ο αγώνας για αλλαγή και η απελευθέρωση όλων μας είναι κοινός αγώνας . Δεν αρκεί ,όμως ,να ειπωθεί. Πρέπει να δηλωθεί έμπρακτα η αλληλεγγύη και να ενσωματωθεί σε δράση.

Πρέπει ,όμως, να συμφωνήσουμε σε μερικά ουσιώδη σημεία.

  • Οι βιαστές δεν είναι ράτσα ειδική είναι άνδρες καθημερινοί! Βιαστής μπορεί να είναι οποιοδήποτε άτομο επέμβει σεξουαλικά σε ένα σώμα χωρίς την συγκατάθεση του. Έτσι λοιπόν ο βιαστής μπορεί να είναι πατέρας, αδερφός, θείος, σύζυγος, εραστής, φίλος, εργοδότης, πελάτης, καθηγητής, ιερέας, πλούσιος, φτωχός, ημεδαπός, αλλοδαπός, κ.ά. Οποιοσδήποτε έχει προνομιακή θέση σε μία έμφυλα δομημένη κοινωνία, μόνο εξ αιτίας του φύλου του ή και της έκφρασης αυτού, δηλαδή ένα cis, αρρενωπό άτομο που θεωρεί πως οποιοσδήποτε παρεκκλίνει αυτών των χαρακτηριστικών, υπάρχει για ικανοποιήσει τις εξουσιαστικές ορμές τους.
  • Ο βιασμός δεν διαπράττεται από ψυχικά αρρώστους, καθώς κάτι τέτοιο ,πρώτον, είναι στιγματιστικό για τους ψυχικά αρρώστους και δεύτερον απομονώνει το πρόβλημα αποσπώντας το από το κοινωνικό του πλαίσιο -με τρόπο παρόμοιο που το να περιγράφουμε τους Χρυσαυγίτες ως «ψυχοπαθείς» αδυνατεί να δει τον ρατσισμό ως μέρος των αναπαραστάσεων και των παραδοχών που το σύστημα ενσταλλάζει σε ολους μας με κάποιους να τις εσωτερικεύουν περισσότερο και άλλους λιγότερο.
  • Όταν λοιπόν μιλάμε για την κουλτούρα του βιασμού στην ουσία λέμε πως ο βιασμός δεν είναι κάτι φυσικό, αναμενόμενο, και αναπόφευκτο αλλά κάτι που μπορεί να καταπολεμηθεί αλλάζοντας τις δομές και τον τρόπο σκέψης της κοινωνίας και, ΚΥΡΙΩΣ, ΤΗΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ.
  • Ο τρόπος με τον οποίο γαλουχηθήκαμε, προερχόμενες είτε από συντηρητικά είτε από φιλελεύθερα οικογενειακά περιβάλλοντα, ήταν πάντα να προσέχουμε, ακρωτηριάζοντας ένα μέρος της επιθυμίας και της ελευθερίας μας, ώστε να μη γίνουμε θύματα βίας, να κουβαλάμε ένα προπατορικό σημάδι ενοχής, να προσπερνάμε τις προσβολές, να εσωτερικεύουμε τον πόνο. Oλη η στρατηγική πρόληψης της έμφυλης βίας είναι προσηλωμένη στο να εκπαιδεύει τις γυναίκες να αποφεύγουν την παρενόχληση, την κακοποίηση, τον βιασμό. Και αν η απειλή πάλι βρει τρόπους να ξεγλιστρήσει - όπως πάντα βρίσκει - να μάθουμε να ανασυγκροτούμε μοναχικά και κοπιαστικά τις ξεθεμελιωμένες υποκειμενικότητές μας ή να συμβιβαζόμαστε με την εξαναγκαστική συμβίωση με τον φόβο και τις προσβολές για να μην αναστατώσουμε την εγκατεστημένη ασυμμετρία της πυρηνικής οικογένειας, της εκπαίδευσης, της εργασίας, της θρησκείας, της πολιτικής. Eνα ειλικρινές διάβημα ισότητας οφείλει την απόλυτη αντιστροφή: να εκπαιδεύσει τους άνδρες να μην παρενοχλούν, να μην κακοποιούν, να μη βιάζουν. Και όταν το κάνουν να τιμωρούνται.

Κι αφού συμφωνήσετε στα ουσιώδη, θα πρέπει να:

  • ΜΙΛΗΣΕΤΕ ανοιχτά και βροντερά για την συναίνεση, τα δικαιώματα και την αυτονομία. Η μικρή επανάσταση για τη συναίνεση πρέπει να μετατραπεί σε ΜΕΓΑΛΗ επανάσταση για τη συναίνεση. Όταν θα έρθει η κατάλληλη στιγμή να μιλήσετε για το σεξ στα παιδιά σας ,η θεμελιώδης έννοια της συναίνεσης σχετικά με τα σώματα και τις επιθυμίες των άλλων ανθρώπων θα είναι πλέον δεδομένη. Καθώς τα παιδιά σας μεγαλώνουν, αν θέλετε πραγματικά να αντιπαλέψετε τις πεποιθήσεις που οδήγησαν σε τόσους βιασμούς ,φροντίστε το σχολείο που θα τα στείλετε να προσφέρει πλήρη σεξουαλική εκπαίδευση στους μαθητές και τις μαθήτριες του.
  • ΜΗ ΔΙΝΕΤΕ το ελεύθερο στο σχολείο να μεταδίδει προκαταλήψεις λόγω “παράδοσης” ή “ευγένειας”. Τα σχολεία είναι πολύ αποτελεσματικά στο να υπονομεύουν τις πεποιθήσεις μας σχετικά με τους ρόλους των φύλων, την ισότητα και τις ιεραρχίες, αν δεν τους ασκήσεις κριτική.
  • ΜΗ ΘΥΜΩΝΕΤΕ με τις γυναίκες! Ο θυμός είναι μια κατανοητή αντίδραση όταν μαθαίνεις πως εμπλέκεσαι σε ένα σύστημα που καταπιέζει τις γυναίκες - αλλά η λύση δεν είναι να στοχεύσετε αυτόν τον θυμό πάλι στις γυναίκες. Η λύση δεν είναι να σταματήσετε τη συζήτηση κατηγορώντας μας για «αντίστροφο σεξισμό», λες και αυτό κάπως θα ισορροπήσει το πρόβλημα και θα σάς κάνει να σταματήσετε να νιώθετε άβολα. Ο σεξισμός και ο βιασμός θα έπρεπε να είναι άβολος. Είναι επίπονο και εξοργιστικό να είσαι η αποδέκτης μισογυνιστικών επιθέσεων και είναι επίσης επίπονο να τις βλέπεις να συμβαίνουν και να ξέρεις πως εμπλέκεσαι, ακόμα και αν ποτέ σου δεν το επέλεξες. Πρέπει να αντιδράς όταν σου λένε πως ένα γκρουπ στο οποίο είσαι μέλος ενεργά ξεσκίζει άλλους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο που πρέπει να αντιδράς όταν ο γιατρός σου βαράει το γόνατο με το σφυρί για να τεστάρει τα νεύρα σου. Αν το γόνατό σου δεν κουνηθεί κάτι δεν πάει καλά.

Γενικά, ΜΗΝ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙΣ αδρανής σε μια ουδέτερη θέση. Δεν υπάρχει ουδέτερη θέση. Η ακινησία σε αυτό το περιβάλλον είναι χειρότερη απ’ το να τρέχεις προς τα πίσω. Χρειάζεται χρόνος και ενέργεια για να αλλάξει ο πολιτισμός και η νομοθεσία . Μερικές φορές είναι εξουθενωτικό και αποκαρδιωτικό. Αλλά υπάρχει μια παθιασμένη κοινότητα που ολοένα και εξαπλώνεται και κάνει αυτή τη δουλειά με ενθουσιασμό, έχοντας σύμμαχό της την τεχνολογία. Είναι πολύ εύκολο να τη βρείς και μεγαλώνει μέρα με τη μέρα.

Όπως είπε με υπέροχο τρόπο η Laurie Penny: Αυτή εδώ είναι η στιγμή. Αυτή είναι η δοκιμασία μας. Προτού πληγωθεί ακόμα μια γυναίκα, προτού περισσότεροι νεαροί βιαστές μπορούν να ισχυριστούν, με δάκρυα στα μάτια, ότι “δεν ήξεραν”, η ευθύνη ανήκει σε όλους και όλες μας - στους άντρες και τα αγόρια και όλους αυτούς και αυτές που τους αγαπάνε - να υψώσουμε το ανάστημα μας και να μετρήσουμε τις δυνάμεις μας.

Το να λες «όλοι οι άντρες εμπλέκονται σε μια κουλτούρα σεξισμού» - όλοι οι άντρες, όχι απλά μερικοί άντρες - μπορεί να ακουστεί σαν κατηγορία. Στην πραγματικότητα είναι μια πρόκληση. Εσύ, συγκεκριμένε άντρα, με τα συγκεκριμένα όνειρα και επιθυμίες που έχεις, δε ζήτησες να γεννηθείς σε έναν κόσμο όπου το να είσαι αγόρι σου έδωσε κοινωνικά και σεξουαλικά πλεονεκτήματα έναντι των κοριτσιών. Δε θέλεις να ζεις σε έναν κόσμο όπου μικρά κορίτσια βιάζονται και μετά το δικαστήριο τους λέει ότι το προκάλεσαν εκείνες, όπου η γυναικεία εργασία αμείβεται πενιχρά ή και καθόλου, όπου μας αποκαλούν τσούλες και πόρνες επειδή ζητάμε απλή σεξουαλική ισότητα. Δεν επέλεξες τίποτα από όλα αυτά. Αυτό που μπορείς όμως να επιλέξεις, αυτή τη στιγμή, είναι το τι θα συμβεί μετά.

Ως άντρας μπορείς να επιλέξεις να βοηθήσεις στη δημιουργία ενός πιο δίκαιου κόσμου για τις γυναίκες - αλλά και για τους άντρες επίσης. Μπορείς να επιλέξεις να ασκείς κριτική στο μισογυνισμό και τη σεξουαλική βία όπου και αν τα συναντάς. Μπορείς να επιλέξεις να πάρεις ρίσκα και να ξοδέψεις ενέργεια βοηθώντας γυναίκες, προωθώντας γυναίκες και με το να φέρεσαι στις γυναίκες που υπάρχουν στη ζωή σου ως πραγματικά ισότιμες με εσένα. Μπορείς να επιλέξεις να σταθείς όρθιος και να πεις όχι και, κάθε μέρα, όλο και περισσότεροι άντρες και αγόρια κάνουν αυτή την επιλογή. Μπορείς να επιλέξεις να συνταχθείς μαζί μας για την νομοθετική τροποποίηση του νόμου περί βιασμού.

Η ερώτηση είναι - ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ;