Δικηγορικό Γραφείο
Ιδιώτες ως ιδιοκτήτες-διαχειριστές ιατρείων και διαγνωστικών εργαστηρίων - Η συμμέτοχη ιδιωτών-μη ιατρών σε εταιρείες λειτουργίας/εκμετάλλευσης φορέων υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (Π.Φ.Υ.)

Εισαγωγή – Το νομικό πλαίσιο μέχρι και το 2012

Η εποχή των μνημονίων ανάγκασε τον εθνικό νομοθέτη να επαναξιολογήσει πλήρως κεκτημένα και σταθερές του οικονομικού, επαγγελματικού και επιχειρηματικού γίγνεσθαι της χώρας, τα οποία είχαν παγιωθεί μέχρι τότε, με αποτέλεσμα να επέλθουν ριζικές αλλαγές σε πληθώρα κλάδων και τομέων.

Μία από αυτές, ήταν η λεγόμενη «απελευθέρωση επαγγελμάτων», που εν τοις πράγμασι ήταν η (νομοθετική) αφαίρεση πληθώρας νομικών κωλυμάτων και τυπικών προϋποθέσεων για τη δημιουργία επιχειρήσεων που παρείχαν υπηρεσίες προς το καταναλωτικό κοινό, οι οποίες ωστόσο έπρεπε υποχρεωτικά να παρέχονται από συγκεκριμένο επιστήμονα, με άδεια άσκησης επαγγέλματος.

Έτσι, ενδεικτικά, κατέστη πλέον δυνατή –έστω και υπό προϋποθέσεις- η συμμετοχή ιδιωτών/επιχειρηματιών στην απόκτηση άδειας ίδρυσης φαρμακείου, ενώ επίσης, ακόμα και στις εταιρείες εκμετάλλευσης φαρμακείων (στις οποίες θα πρέπει υποχρεωτικά να συμμετέχει κατά ένα ποσοστό πτυχιούχος φαρμακοποιός) δεν ορίστηκε καν κάποιο κατώτατο όριο συμμετοχής του φαρμακοποιού.

Ακόμη μεγαλύτερη μεταβολή επήλθε για τον κλάδο των ιατρικών επαγγελμάτων. Μέχρι και το 2012, η συμμετοχή ιδιωτών (φυσικών ή νομικών προσώπων) στην εκμετάλλευση ιδιωτικού φορέα παροχής υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (Π.Φ.Υ.) ήταν δυνατή μεν, μόνο ωστόσο στο βαθμό που η συμμετοχή αυτή των τελευταίων ήταν πάντα μικρότερη από των -επίσης συμμετεχόντων στην εκάστοτε εκμετάλλευση- ιατρών (ή/και οδοντιάτρων αντίστοιχα). Έτσι, ένας φορέας Π.Φ.Υ. μπορούσε, λειτουργώντας υπό τη μορφή κεφαλαιουχικής εταιρείας, να λάβει βεβαίωση λειτουργίας από την αρμόδια αρχή, μόνο όμως εφόσον στη σύνθεση της εταιρείας η πλειονότητα των μετοχών/εταιρικού κεφαλαίου (ήτοι τουλάχιστον το 51%) ανήκαν σε ιατρούς(οδοντιάτρους) της αντίστοιχης ειδικότητας. Αντίστοιχα, οι ιδιώτες απαγορευόταν να έχουν στην ιδιοκτησία τους παραπάνω από το 49% των μετοχών/εταιρικών μεριδίων. Η επιδίωξη του νομοθέτη του προηγούμενου καθεστώτος ήταν βεβαίως σαφής: η παροχή των βέλτιστων δυνατών υπηρεσιών ιατρικής φύσης απαιτούσε την αξιοπιστία και τη φερεγγυότητα των καθ’ύλην αρμόδιων επιστημόνων, ακόμα και στα ζητήματα που άπτονταν της εμπορικής διαχείρισης και διοίκησης του φορέα Π.Φ.Υ. Τέλος, φυσικά οιαδήποτε συμμετοχή ιδιωτών σε προσωπικές ιατρικές εταιρείες ήταν ρητώς απαγορευμένη.

Η τροποποίηση του νομοθετικού πλαισίου – Οι προϋποθέσεις συμμετοχής των ιδιωτών με το υπάρχον νομικό καθεστώς (και ιδίως μετά το Ν.4093/2012)

  1. Ορισμός των ιδιωτικών φορέων Π.Φ.Υ. (άρθρ. 2 Π.Δ.84/2001)
    1. Ως ιδιωτικό ιατρείο ή οδοντιατρείο ορίζεται ο χώρος ο οποίος είναι κατάλληλα διαρρυθμισμένος και εξοπλισμένος (κατά τις περιγραφές στα παραρτήματα Α. και Β. του εν λόγω νομοθετήματος), στον οποίο ασκείται η ιατρική ή η οδοντιατρική επιστήμη, από πρόσωπο που διαθέτει τη σχετική άδεια ασκήσεως επαγγέλματος και άδεια λειτουργίας ιδιωτικού ιατρείου ή οδοντιατρείου (ενν. φυσικά αποκλειστικά ιατρός/οδοντίατρος), ενώ επίσης προβλέπεται ότι το ιδιωτικό ιατρείο ή οδοντιατρείο δεν διαθέτει κλίνες νοσηλείας.
    2. Ακολούθως, ως ιδιωτικό πολυίατρείο ή ιδιωτικό πολυοδοντιατρείο είναι η σύνθεση τουλάχιστον τριών ιατρείων ή και λοιπών εξεταστικών μονάδων (κατά την έννοια του παραρτήματος Α. του εν λόγω ΠΔ) ή αντιστοίχως η σύνθεση τριών τουλάχιστον οδοντιατρείων, που στεγάζονται σε λειτουργικά ενιαίο και ανεξάρτητο από κάθε άλλη χρήση χώρο. Το ιδιωτικό πολυιατρείο ή ιδιωτικό πολυοδοντιατρείο επίσης δεν διαθέτει κλίνες νοσηλείας.
    3. Επίσης, ως ιδιωτικά διαγνωστικά εργαστήρια ορίζονται (περιοριστικά) από το νόμο μόνο: τα διαγνωστικά εργαστήρια βιολογικών υλικών, τα εργαστήρια απεικονίσεων και τα εργαστήρια πυρηνικής ιατρικής, με τα πρώτα να αφορούν την εξέταση ασθενών στα πλαίσια άσκησης διαγνωστικής εργαστηριακής ιατρικής, σε βιολογικά υλικά, τα δεύτερα να αφορούν την εξέταση ασθενών στα πλαίσια άσκησης της διαγνωστικής εργαστηριακής ιατρικής με σύγχρονα μέσα απεικόνισης της βιοιατρικής τεχνολογίας, και τα τρίτα αντίστοιχα να αφορούν την εξέταση στα πλαίσια άσκησης διαγνωστικής εργαστηριακής ιατρικής με ανοικτή πηγή ιονίζουσας ακτινοβολίας, τόσο για in vivo όσο και για in vitro διαγνωστικές μελέτες, πάντα, σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης.
    4. Τέλος, ως ιδιωτικό εργαστήριο φυσικής ιατρικής και αποκατάστασης ορίζεται ο χώρος (κατάλληλα διαρρυθμισμένος και εξοπλισμένος σύμφωνα με τα παραρτήματα Α’ και Β’ του ΠΔ) όπου παρέχονται υπηρεσίες φυσικής ιατρικής και αποκατάστασης.

Και οι ανωτέρω τέσσερις κατηγορίες, δύνανται να λειτουργούν υπό τη μορφή οποιασδήποτε εταιρείας, και επομένως σε αυτούς τους φορείς είναι δυνατή η συμμετοχή ιδιωτών (υπό τη μορφή της απόκτησης της ιδιότητας του εταίρου στα εν λόγω εταιρικά σχήματα).

      β.Οι επιμέρους προϋποθέσεις του νόμου – Οι δικαιούχοι της βεβαίωσης λειτουργίας των εν λόγω φορέων (αρθρ. 4, 7 και 11 Π.Δ.84/2001)

Ποιος μπορεί να φέρει την ιδιότητα του εταίρου

Σύμφωνα με το άρθρο 4 του ΠΔ 84/2001 (όπως έχει τροποποιηθεί έως σήμερα), προβλέπεται ότι «Βεβαίωση λειτουργίας ιδιωτικού φορέα παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ. χορηγείται μεταξύ άλλων και: …γ. Σε νομικά πρόσωπα, που συνιστώνται και λειτουργούν σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, με σκοπό την παροχή υπηρεσιών Π.Φ.Υ. και με την τήρηση των ειδικών προϋποθέσεων του άρθρου 11 και των λοιπών διατάξεων του παρόντος», ενώ σύμφωνα με την παρ. 1, εδ.α’ του άρθρου 11 του ίδιου Π.Δ., ορίζεται ότι «Βεβαίωση λειτουργίας φορέα παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ. χορηγείται και σε εταιρείες, με οποιαδήποτε νομική μορφή».

Η εταιρεία που θα συσταθεί για το σκοπό αυτό μπορεί να φέρει οποιαδήποτε νομική μορφή -επιτρέπονται δηλαδή τόσο προσωπικές εταιρείες (Ο.Ε./Ε.Ε.) όσο και κεφαλαιουχικές (ΙΚΕ/ΕΠΕ/ΑΕ)-. Ουσιαστικότερο στοιχείο όμως του εν λόγω νομοθετικού πλαισίου είναι ότι οι εν λόγω εταιρείες, όχι μόνο έχουν το χαρακτηριστικό ότι οι μετοχές/εταιρικά μερίδια τους πλέον θα δύνανται να κατέχονται στην πλειονότητά τους από ιδιώτες-μη ιατρούς, αλλά έτι περαιτέρω, ότι δεν υφίσταται καν υποχρέωση κανένας εκ των εταίρων τους να φέρει την ιδιότητα ιατρού! Άρα, με βάση την κείμενη νομοθεσία, οποιοσδήποτε ιδιώτης/επιχειρηματίας/νομικό πρόσωπο επιθυμεί, μπορεί να προβεί στην ίδρυση και λειτουργία ενός εκ των ανωτέρω φορέων Π.Φ.Υ., αδιαφόρως μάλιστα της μορφής της εταιρείας που θα θελήσει να χρησιμοποιήσει προς τούτο και χωρίς να χρειάζεται καν να συμβληθεί προς τούτο με κάποιο (συνέταιρο) ιατρό.

      γ. Τα εχέγγυα του νόμου για την διασφάλιση των παρεχόμενων ιατρικών πράξεων προς το κοινό – Η υποχρέωση ορισμού Επιστημονικού Υπευθύνου ιατρού/οδοντιάτρου και Επιστημονικού Συμβουλίου

Σύμφωνα με το άρθρ. 11 του Π.Δ. 84/2001, θεσπίζεται:
ότι ο σκοπός των εταιρειών αυτών συνίσταται και στην παροχή υπηρεσιών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (χωρίς ωστόσο να περιορίζεται αποκλειστικά σε αυτό) (περ.β’),

ότι «η άδεια λειτουργίας περιέχει ειδική αναφορά στον αριθμό, την κατηγορία και το είδος των ιατρείων (οδοντιατρείων) και εργαστηρίων του φορέα Π.Φ.Υ στις ειδικότητες των ιατρών (οδοντιάτρων) που θα παρέχουν υπηρεσίες, καθώς και στα ονόματα των Επιστημονικά Υπευθύνων και του Επιστημονικού Διευθυντή», καθώς και ότι «δεν αποκλείεται η σύσταση εταιρείας για μία (1) ή δύο 2 Μονάδες ιδιωτικού ιατρείου (οδοντιατρείου) ή ιδιωτικού εργαστηρίου» (περ.γ’ και δ’),

ότι «για κάθε παροχή υπηρεσίας Π.Φ.Υ. ορίζεται, ως επιστημονικά υπεύθυνος, ιατρός (οδοντίατρος) εταίρος ή άλλος ιατρός, αντίστοιχης ειδικότητας, που έχει αποδεδειγμένη διετή τουλάχιστον άσκηση στην ειδικότητα και άδεια για τη χρήση του ειδικού επιστημονικού εξοπλισμού, σύμφωνα με τα οριζόμενα από τις ισχύουσες εκάστοτε ειδικές διατάξεις» (περ.ε’),

ότι «οι κατά τα οριζόμενα στο προηγούμενο εδάφιο επιστημονικά υπεύθυνοι απαρτίζουν το Επιστημονικό Συμβούλιο της ιατρικής εταιρίας» (επισημαίνεται ότι αφορά μόνο ιδιωτικούς φορείς Π.Φ.Υ. στους οποίους απαιτείται, λόγω παροχής περισσότερων ξεχωριστών υπηρεσιών από διαφορετικές ειδικότητες, ορισμός περισσότερων επιστημονικά υπευθύνων ιατρών). «Το Επιστημονικό Συμβούλιο εκλέγει ένα εκ των μελών του ως Επιστημονικό Διευθυντή, με τριετή θητεία, ο οποίος προεδρεύει των συνεδριάσεων του Συμβουλίου, και έχει τη συνολική επιστημονική ευθύνη για το συντονισμό και την εύρυθμη λειτουργία της Μονάδας» καθώς και ότι «ο Επιστημονικός Δ/ντής και το Επιστημονικό Συμβούλιο έχουν δικαίωμα αρνησικυρίας σε αποφάσεις του οργάνου που ασκεί τη διοίκηση της εταιρίας, οι οποίες ανάγονται σε θέματα επιστημονικής ευθύνης και ποιότητας των παρεχομένων ιατρικών υπηρεσιών και δεν είναι σύμφωνες με την ιατρική δεοντολογία και τους κανόνες άσκησης της ιατρικής. Η αρνησικυρία επικυρώνεται ή αίρεται με αιτιολογημένη απόφαση του Επιστημονικού Συμβουλίου, κατά της οποίας επιτρέπεται προσφυγή στον οικείο ιατρικό (οδοντιατρικό) σύλλογο. Η απόφαση του ιατρικού (οδοντιατρικού) συλλόγου είναι δεσμευτική για αμφότερα τα μέρη (περ.στ’ και ζ’),

ότι «ως επιστημονικά υπεύθυνος και επιστημονικός διευθυντής απαγορεύεται να ορισθούν όσοι έχουν καταδικαστεί για ποινικό αδίκημα που συνεπάγεται ανικανότητα κτήσης της δημοσιοϋπαλληλικής/ιδιότητας ή για παράβαση της νομοθεσίας για τα ναρκωτικά» (περ.θ’),

ότι «σε περίπτωση απουσίας του επιστημονικά υπεύθυνου κατά τη διάρκεια του ωραρίου λειτουργίας της Μονάδας ή λόγω άδειας ή ασθένειας ορίζεται ως αντικαταστάτης του αναπληρωτής αντίστοιχων προσόντων, ο οποίος περιλαμβάνεται στην κατάσταση επιστημονικού προσωπικού που υποβάλλεται για τη χορήγηση της άδειας λειτουργίας ή ορίζεται μεταγενέστερα με έγγραφη δήλωση του φορέα Π.Φ.Υ. που γνωστοποιείται στην αρμόδια υπηρεσία με δικαστικό επιμελητή, καθώς επίσης και ότι «η για οποιοδήποτε λόγω αποχώρηση Επιστημονικά υπεύθυνα συνοδεύεται, ταυτόχρονα με τον ορισμό του αντικαταστάτη του, και την υποβολή εντός δεκαπέντε (15) ημερών αίτησης για την τροποποίηση της άδειας ίδρυσης και λειτουργίας, διαφορετικά διακόπτεται η συγκεκριμένη δραστηριότητα του φορέα παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ» (περ. ι’ και ια’). -Θα πρέπει να σημειωθεί εν προκειμένω ότι η λειτουργία κάποιου φορέα Π.Φ.Υ., οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, χωρίς την ταυτόχρονη παρουσία του επιστημονικά υπευθύνου ιατρού ή (επί απουσίας αυτού) αντικαταστάτη του, απαγορεύεται ρητά από το νόμο (βλ. αρθρ. 38, παρ.1 Ν.4771/2021), συνιστά παράβαση της κείμενης νομοθεσίας και επισύρει βαρύτατες διοικητικές κυρώσεις για την λειτουργούσα τον εν λόγω φορέα Π.Φ.Υ. εταιρεία-,

ότι οι «Ιατρικές Εταιρείες που διαθέτουν περισσότερα από τρία (3) τμήματα και σύνολο ιατρικού και λοιπού προσωπικού περισσότερο από είκοσι πέντε (25) άτομα, υποχρεούνται στην δημιουργία θέσης Γενικού Διευθυντή ο οποίος έχει την διοικητική ευθύνη για το συντονισμό και την εύρυθμη λειτουργία της Μονάδας. Απαιτούμενα προσόντα για την πρόσληψη στη θέση αυτή είναι πτυχίο Α.Ε.Ι. και τουλάχιστον πέντε (5) έτη προϋπηρεσίας σε διοίκηση φορέα παροχής υπηρεσιών υγείας» (περ. ιβ’),

ότι ειδικά επί ανωνύμων εταιρειών, «το σύνολο των μετοχών είναι υποχρεωτικά ονομαστικές» και ότι «κάθε πρακτικό του Δ.Σ με το οποίο βεβαιώνεται μεταβολή στη μετοχική σύνθεση της εταιρείας, γνωστοποιείται εντός πέντε (5) ημερών, με δικαστικό επιμελητή, στην αρμόδια υπηρεσία της οικίας Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης και στον οικείο Ιατρικό (Οδοντιατρικό) Σύλλογο. Σε περίπτωση παράλειψης εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 13 παρ. 1 εδαφ. ε. και 17 παρ. 2 του εν λόγω Π.Δ/τος» (παρ.4),

ότι «το καταστατικό της ιατρικής εταιρίας, το οποίο περιέχει και τις βασικές αρχές του εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας του φορέα, με τον οποίο καθορίζονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των ιατρών και του λοιπού προσωπικού, υποβάλλεται πριν από την δημοσίευσή του, στον ιατρικό (οδοντιατρικό) Σύλλογο του τόπου που ασκεί τη δραστηριότητά της η εταιρία, για την έκφραση γνώμης σχετικά με τη συμφωνία ή μη των όρων αυτού προς τις διατάξεις του εν λόγω νόμου και τους κανόνες της ιατρικής (οδοντιατρικής) δεοντολογίας» καθώς και ότι «η θετική γνώμη του οικείου ιατρικού ή οδοντιατρικού Συλλόγου και η κατόπιν αυτού εγγραφή της εταιρίας στα μητρώα των αιτουμένων μελών, αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για την παραδεκτή υποβολή της αίτησης για την παροχή άδειας ίδρυσης φορέα Π.Φ.Υ. Εάν ο Ιατρικός (Οδοντιατρικός) Σύλλογος δεν απαντήσει μέσα σε προθεσμία εξήντα (60) ημερών από την υποβολή της δήλωσης, τεκμαίρεται η παροχή θετικής γνώμης και θεωρείται ότι έχει πραγματοποιηθεί η εγγραφή στα μητρώα αιτουμένων μελών». (παρ.5), και τέλος

ότι «οι συμβάσεις με το Δημόσιο και τα Ν.Π.Δ.Δ. για την παροχή υπηρεσιών υγείας πρωτοβάθμιας περίθαλψης στους ασφαλισμένους τους, καταρτίζονται μεταξύ των νομίμων εκπροσώπων των εταιριών του παρόντος άρθρου και των αντίστοιχων ασφαλιστικών οργανισμών, ότι οι «ιατροί ή οδοντίατροι στους οποίους απαγορεύεται η άσκηση ιδιωτικά του ιατρικού ή οδοντιατρικού επαγγέλματος δεν δύνανται να είναι μέτοχοι ή εταίροι σε εταιρείες ή να μετέχουν σε νομικά πρόσωπα οποιασδήποτε μορφής, που έχουν σκοπό την παροχή υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας», καθώς και ότι «οι διατάξεις της παρ. 1 του άρθρ. 11 εφαρμόζονται ανάλογα και για τη χορήγηση άδειας ίδρυσης και άδειας λειτουργίας ιδιωτικού διαγνωστικού εργαστηρίου βιολογικών υλικών σε αστικούς συνεταιρισμούς ελευθέρων επαγγελματιών ιατρών εργαστηριακής διάγνωσης μικροβιολογίας, κυτταρολογίας και παθολογικής ανατομίας». (παρ. 7, 8 και 10),

Επίσης, όλοι οι φορείς παροχής Π.Φ.Υ. υποχρεούνται να εγγραφούν και στο ειδικά προς τούτο προβλεπόμενο Μητρώο (κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 18 του ΠΔ).

     δ. Τα στάδια αδειοδότησης

Η διαδικασία για την νόμιμη ίδρυση και λειτουργία ενός ιδιωτικού φορέα Π.Φ.Υ. απαιτεί από τον εκάστοτε δικαιούχο όπως αιτηθεί και λάβει (αφού φυσικά κατατεθούν και ελεγχθούν τα απαιτούμενα δικαιολογητικά) αρχικά Άδεια ίδρυσης (άρθρ. 6 και 7 Π.Δ. 84/2001) και εν συνεχεία Άδεια λειτουργίας (άρθρ. 8 και 9 Π.Δ.84/2001), ενώ επίσης επισημαίνεται ότι η συνεχής και αδιάλειπτη πλήρωση των προϋποθέσεων του νόμου για κάθε φορέα Π.Φ.Υ., ελέγχεται διαρκώς από τους αντίστοιχους θεσμικούς φορείς και η παράβαση του νόμου επισύρει αντίστοιχα κυρώσεις που μπορούν να φτάσουν μέχρι και την ολική αφαίρεση της άδειας λειτουργίας της επιχείρησης.

Ιδίως ως προς τον ανώτατο αριθμό θέσεων Επιστημονικά Υπευθύνου του ίδιου Ιατρού (Οδοντιάτρου)
Τέλος, σημειώνεται ότι, σε αντίθεση με παλαιότερες μορφές του νόμου, στο ισχύον νομικό καθεστώς δεν απαγορεύεται ο ορισμός επιστημονικά υπεύθυνου ιατρού(οδοντιάτρου) και σε παραπάνω από έναν φορέα Φ.Μ.Υ. Ωστόσο, διευκρινίζεται ότι αρμόδιος για παροχή σχετικής άδειας προς το συγκεκριμένο ιατρό είναι ο κατά τόπον αρμόδιος Ιατρικός Σύλλογος. Ως προς το μέχρι πόσες τέτοιες θέσεις (επιστημονικά υπευθύνου) δύναται ένας ιατρός να κατέχει, επισημαίνεται ότι μέχρι και σήμερα, το εν λόγω θέμα δεν έχει λυθεί/διευκρινιστεί ακόμα νομοθετικά, κι ως εκ τούτου ο κάθε ιατρικός σύλλογος κάθε περιοχής δύναται να θέτει ξεχωριστό ανώτατο αριθμό για τα μέλη του (ενδεικτικά σημειώνεται ότι ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών επιτρέπει σήμερα μέχρι δύο θέσεις να κατέχονται από τον ίδιο ιατρό, ενώ πχ ο Ιατρικός Σύλλογος Πάτρας επιτρέπει μέχρι τρεις). Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να σημειωθεί ότι φυσικά οι ημέρες και τα ωράρια του εκάστοτε ιατρού σε κάποιον φορέα στον οποίο ο πρώτος έχει οριστεί ως επιστημονικά υπεύθυνος, δεν επιτρέπεται να συμπίπτουν με τις ημέρες/ωράρια που ο ίδιος θα έχει οριστεί ότι θα παρέχει υπηρεσίες ως επιστημονικά υπεύθυνος σε έτερο φορέα, καθώς αυτό είναι πρακτικά αδύνατο και σε κάθε περίπτωση, αποτελεί παράβαση της κείμενης νομοθεσίας.



Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να συμβουλευτείτε τους συνεργάτες του γραφείου μας.


 Μη χάνετε την έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωσή σας. Ακολουθήστε μας τώρα στα Google News