Δικηγορικό Γραφείο
H δικηγόρος Μίνα Καούνη αναλύει τα νομικά ζητήματα

Ευχαριστούμε το blue sky channel και τον δημοσιογράφο Μανώλη Σταυρακάκη, για την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που είχαμε σχετικά με την προστασία των ανηλίκων.

Η προστασία των ανηλίκων είναι θέμα πολύ ζωτικής σημασίας για μια πολιτεία και οι διεθνείς συμβάσεις (κυρίως η Διεθνής Σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού και,εμμέσως, ο Ευρωπαϊκός Χάρτης Θεμελιωδών δικαιωμάτων) θέτουν πολύ σοβαρές υποχρεώσεις στα συμβαλλόμενα κράτη για την υλοποίηση αυτής της δέσμευσης. Τα συμβαλλόμενα κράτη πρέπει να εξασφαλίζουν την επιβίωση και την ανάπτυξη του παιδιού και να προστατεύουν το δικαίωμα στη ζωή και κατ´ επέκταση στην τροφή, την υγεία και την εκπαίδευσή του.

Φυσικά, η οικογένεια παίζει πολύ σοβαρό ρόλο, αλλά να λέμε ότι όλη η ευθύνη εναπόκειται στους ώμους της, είναι η απόλυτη συνταγή να μην κάνουμε τίποτα . Είναι το αντίστοιχο: «για όλα φταίει η παιδεία». Λες και η παιδεία είναι σαν τον αέρα, λες και δεν είναι κάτι ταξικό, προσβάσιμο μόνο σε λίγους, θέμα πολιτικό πρωτίστως. Μια ευνομούμενη πολιτεία πρέπει να προστατεύει τους αδύναμους, τους διαφορετικούς, τις ευπαθείς ομάδες, κυρίως τα παιδιά.
Το ίδιο συμβαίνει και με την φράση: «έχω εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη». Ναι, να έχουμε εμπιστοσύνη, εμπιστοσύνη, όμως, ενεργητική και όντας σε πλήρη εγρήγορση. Γιατί, η έννοια της Δικαιοσύνης δεν μπορεί να καθοριστεί έξω από την ταξική διαστρωμάτωση της κοινωνίας και το δίκαιο, συνήθως, δεν είναι ένας αντικειμενικός «διαιτητής» ενός αγώνα που παίζεται σε ένα ουδέτερο γήπεδο.

Το αστικό (με την πολιτική έννοια) Δίκαιο και το σύστημα απονομής του δεν είναι αταξικοί ή διαταξικοί ή υπερταξικοί ρυθμιστές αντικρουόμενων όμοιων και ίσων συμφερόντων.
Το έγκλημα, η εκμετάλλευση και κακοποίηση των ανηλίκων θα συνεχίσει να υπάρχει και δεν μπορούμε να βασιστούμε στο wishful thinking και σε αόριστες έννοιες. Η πολιτεία με τους θεσμούς της, οι ανεξάρτητες αρχές που κάνουν τη δουλειά τους, το σχολείο, η κοινότητα, οι διάφοροι ελεγκτικοί μηχανισμοί που λειτουργούν με διαφάνεια, αξιοκρατία και, κυρίως, χωρίς εξαρτήσεις, οι οργανωμένες διεκδικήσεις, θα κάνουν τη διαφορά. Η αλλαγή στον κόσμο δεν μπορεί να συμβεί από ατομικότητες, αλλά μόνο από συλλογικοτητες.

Αλλιώς, ας περιμένουμε και σε αυτό το ακανθώδες θέμα την αυτορρύθμιση της αγοράς...

Δείτε την εκπομπή παρακάτω