Δικηγορικό Γραφείο
Παράνομες κατασχέσεις αναδρομικών ποσών σε τράπεζες

Αναδροµικώς καταβαλλόµενες αποδοχές - Επιβαλλόμενη η μηνιαία αναγωγή για την προστατευτική ρήτρα περί ακατασχέτου του τραπεζικού λογαριασμού.

Κατά το άρθρο 31 του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (Κ.Ε.Δ.Ε.= Ν.Δ. 356/1974), όπως ισχύει με τη παρ.8 της υποπαρ. Δ.1 του άρθρου 2 Ν.4336/2015 (ΦΕΚ Α 94/14.8.2015), εξαιρούνται της κατάσχεσης εκ μέρους του Δημοσίου εις χείρας των τραπεζών ως τρίτων: Οι απαιτήσεις από μισθούς, συντάξεις και κάθε είδους ασφαλιστικά βοηθήματα που καταβάλλονται περιοδικά, εφόσον το ποσό αυτών μηνιαίως είναι μικρότερο από χίλια (1.000) ευρώ, στις περιπτώσεις δε που υπερβαίνει το ποσό αυτό επιτρέπεται η κατάσχεση για τα χρέη προς το Δημόσιο επί του 1/2του υπερβάλλοντος ποσού των χιλίων (1.000) ευρώ και μέχρι του ποσού των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ, καθώς και επί του συνόλου του υπερβάλλοντος ποσού των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.

Εν προκειμένω, υφίστανται εκκρεμείς για χρονικό διάστημα που υπερβαίνει πολλές φορές τα δύο ή και τα τρία χρόνια, αιτήσεις συνταξιοδότησης εκ μέρους πολιτών, οπότε στην περίπτωση αυτή η απονομή της σύνταξης συνοδεύεται με την πίστωση στον τραπεζικό λογαριασμό του συνταξιούχου, των αναδρομικών συντάξεων. Παράλληλα, παρατηρείται το φαινόμενο της καθυστέρησης στην εξόφληση αποδοχών εργαζομένων (π.χ. δεδουλευμένων μισθών, μισθών υπερημερίας, αποδοχών υπερωριακής απασχόλησης κλπ) ή καταβολής κοινωνικών επιδομάτων.

Στην περίπτωση αυτή ανακύπτει το πρόβλημα ότι το άθροισμα των αναδρομικών αυτών ποσών, το οποίο πιστώνεται εφάπαξ κατά την εκκαθάριση της εκάστοτε έννομης σχέσης, συνήθως να προκύπτει ως πολλαπλάσιο των ως άνω ορίων της ελάχιστης προστασίας του νόμου, με αποτέλεσμα, έστω και αν κατατίθεται στο μοναδικό λογαριασμό που έκαστος ιδιώτης (συνταξιούχος ή εργαζόμενος ή δικαιούμενος κοινωνικών επιδομάτων) έχει δηλώσει ως ακατάσχετο, να δεσμεύεται υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου.

Πρόκειται για εξόχως σύνηθες φαινόμενο, το οποίο έχει ήδη αντιμετωπιστεί τρεις φορές από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (α. Γνωµοδότηση 384/2013- Α’ Τµήµα, β) Γνωµοδότηση 41/2016,-Α’ Τµήµα, και γ) Γνωµοδότηση 179/2017- Α’ Τακτική Ολοµέλεια). Και οι τρεις αυτές γνωµοδοτήσεις κατέληξαν στο εύλογο και δίκαιο συµπέρασµα ότι τα πιστωτικά ιδρύµατα υποχρεούνται να αναγάγουν το σύνολο των κατατεθέντων ποσών, που αφορούν αναδροµικώς καταβαλλόµενες αποδοχές, σε µηνιαία καταβολή και να εφαρµόσουν την προστατευτική ρήτρα περί ακατασχέτου του.

Πράγματι κρίσιμο εν προκειμένω τυγχάνει το γεγονός ότι το όριο του ακατάσχετου εξαρτάται από το γενικό, ενιαίο, οµοιοµόρφο και σταθερό κριτήριο του ύψους της περιοδικής παροχής σε µηνιαία βάση και όχι στο τυχαίο και συµπτωµατικό γεγονότος της εφάπαξ πίστωσης του τραπεζικού λογαριασμού με το σύνολο των περιοδικών αυτών παροχών, εκάστη των οποίων δεν είναι ανώτερη του πιο πάνω ορίου ακατασχέτου.

Σχετικά πλέον πρόσφατα έγγραφα: Η από 28 Ιανουαρίου 2019 υπ’ αριθµ. πρωτ.: 247624/4811/2019 επιστολή του Συνηγόρου του Πολίτη προς την ΑΑΔΕ και η από 24-04-2019 υπ’ αριθμ. πρωτ.: 780 απάντηση της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών προς τον Συνήγορο του Πολίτη

ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ